ஸ்வபாவேநாசலா ப்ரு'த்வீ த்வயா பூர்வம் விநிர்மிதா
உன் இயல்பால், அசையாதவளே, பூமி முன்பு உன்னால் உருவாக்கப்பட்டது.
யத்யவஶ்யம் மயா ப்ரு'த்வீ பாலநீயா பிதாமஹ
பிதாமஹா, உண்மையில் பூமியை நான் பாதுகாக்க வேண்டும் என்றால்,
மநுஷ்யலோகே விக்யாதா ஸகலே ஸாமராவதீ
மனித உலகில், அவள் 'சாமராவதி' என்று புகழ்பெற்றாள்.
மர்யாதாமநுவத்தேம்யுர்யதி மே நாகவாஸிநஃ அநேந விதிநா ப்ரு'த்வீம் பாலயிஷ்யாம்யஹம் ப்ரபோ
இமையோர் என் கட்டளையைப் பின்பற்றினால், பிரபு, இந்த முறையை வைத்து நான் பூமியை ஆளுவேன்.
யே கேசித்த்ரிதஶாஃ ஸம்தி மத்கௌரவவஶேந தே
எல்லா தேவர்களும் எனக்கு மரியாதை காட்டி நடக்கின்றார்கள்.
தேவநாதேதி வை நாம பவிஷ்யதி ச ஸுவ்ரத
நல்ல விரதம் கொண்டவனே, 'தேவர்களின் தலைவன்' என்ற பெயர் எனக்கு வரும்.
அத ராஜா ப்ரதிஜ்ஞாய ப்ரஹ்மணா பூமிபாலநம்
பிறகு அந்த அரசன், பிரம்மாவிடம் பூமியை காக்கும் என்று உறுதி கூறினான்.
பவதாம் விஹிதஃ ஸ்வர்கோ மநுஜாநாம் ச பூதலம்
உங்களுக்கு வானுலகம் கொடுக்கப்பட்டது, மனிதர்களுக்கு பூமி வழங்கப்பட்டது.
யே ஸ்திதா யாம்து தே தேவா மநுஜாநாமியம் தரா த்ரிதஶா ப்ரஹ்மணோ வாக்யாத்கௌரவாத்த்ரிதிவம் கதாஃ ।। 5.2.74.
இங்கு இருக்கும் தேவர்கள் வானுலகத்திற்குச் செல்லட்டும்; இந்த பூமி மனிதர்களுக்கே உரியது. பிரம்மாவின் கட்டளையால், மரியாதை காரணமாக, தேவர்கள் வானுலகத்திற்குப் போனார்கள்.
அத ப்ரஜாஃ ஸ ந்ரு'பதிர்தர்மேணாவர்தயத்ததா
பிறகு அந்த அரசன், நீதியால் ஜனங்களை வளர்ச்சியடையச் செய்தான்.
ப்ரஜாஸ்தத்ஸுகஸம்வ்ரு'த்தா ஜராம்ரு' த்யுவிவர்ஜிதாஃ
அந்த மக்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வளர்ந்தார்கள்; அவர்களுக்கு முதுமையும் மரணமும் இல்லை.
யௌவநஸ்தாஶ்ச நிர்த்வம்த்வாஃ ஸததம் தர்மஸம்ஶ்ரயாஃ
அவர்கள் எப்போதும் இளமையுடன், இரட்டைப் பாவனைகள் இல்லாமல், தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தார்கள்.
அக்ரு'ஷ்டபச்யா ப்ரு'திவீ ஸ்வாதவத்பிஃ பலைர்யுதா
உழவு அல்லது விதை இன்றி, பூமி இனிப்பான பழங்களைத் தந்தது.
ஏவம் வ்ரஜதி காலே வை ராஜ்ஞி ராஜ்யம் ப்ரகுர்வதி
இவ்வாறு காலம் செல்ல, அரசன் ராஜ்யத்தை ஆளிக்கொண்டிருந்தான்.
ப்ரஜாநாம் பஹுதுஃகாநி முஹுஃ குர்வம்த்யநேகஶஃ
ஆனால் மக்கள் பலவிதமான துன்பங்களை மீண்டும் மீண்டும் அனுபவிக்கத் தொடங்கினார்கள்.
ததா ஸம்ஹ்ரியமாணேஷு லோகேஷு ந்ரு'பஸத்தமஃ
அவ்வாறு உலகங்கள் அழிக்கப்படும்போது, அந்த சிறந்த அரசன்—
தேநைவாப்யாயிதோ லோகஃ ஸுகீ ஜாதோ யஶஸ்விநி ஸம்வர்த்தோ வாரிதோ பூத்வா மேகாந்வை விந்யபாதயத்
அவரால் உலகம் செழித்து மகிழ்ச்சி அடைந்தது, புகழ்வந்தவனே; சம்வர்த்தன் மேகமாகி மழையை பொழிந்தான்.
ததஸ்து மாருதோ பூத்வா ந்ரு'பதிஸ்தாமதாரயத்
பிறகு அரசன் காற்றாகி அந்த மழையைத் தாங்கினான்.
ந யஜ்ஞா ந ஜபோ ஹோமோ ந ச பக்திரவர்த்தத 5.2.74.
அப்போது யாகமும், ஜபமும், ஹோமமும், சமையலும் எதுவும் நடைபெறவில்லை.
ததஃ ஸ ராஜா தம் த்ரு'ஷ்ட்வா த்வபவத்தவ்யவாஹநஃ
பிறகு அதை பார்த்த அரசன், ஹவிசு ஏந்துபவனாக ஆனான்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே தேவி த்வயா ஸார்த்தம் ஸமாகதஃ
அந்த நேரத்தில், தேவி, நான் உன்னுடன் சேர்ந்து வந்தேன்.
ததோ தேவகணாஃ ஸர்வே ஸகிம்நரமஹோரகாஃ
பின்னர் எல்லா தேவர்கள், கின்னரர்கள், பெரும் பாம்புகள் அனைவரும் வந்தனர்.
பூதாஃ ப்ரேதாஃ பிஶாசாஶ்ச யே சாந்யே ககநேசராஃ
பேய், ப்ரேதம், பிசாசுகள் மற்றும் வானில் சஞ்சரிப்பவர்கள் மற்றவர்களும் வந்தார்கள்.
கம்கா ச யமுநா ஸிம்துஶ்சம்த்ரபாகா ஸரஸ்வதீ
கங்கை, யமுனை, சிந்து, சந்திரபாகா, சரஸ்வதி ஆகிய நதிகள் வந்தன.
விபாஶா தேவிகா புண்யா ஶரயூஃ கௌஶிகீ ததா
விபாசா, புனிதமான தேவிகா, சரயு, கௌசிகி ஆகிய நதிகளும் வந்தன.
பாரா வேத ஸ்ம்ரு'திஶ்சைவ வேத்ரக்நீ நர்மதா ஶிவா
பாரா, வேதம், ஸ்மிருதி, வேற்றக்னி, நர்மதா, சிவா ஆகிய நதிகளும் வந்தன.
புஷ்கரஶ்ச ப்ரயாகஶ்ச ப்ரபாஸோ நைமிஷஸ்ததா ।। ப்ரு'துதீர்தோதகஶ்சைவ ததைவாமரகம்டகஃ
புஷ்கரம், பிரயாகம், பிரபாசம், நைமிஷம், பரந்தீர்த்தம், அமரகண்டகம் ஆகிய புனித இடங்களும் வந்தன.
கம்காத்வாரஃ குஶாவர்த்தோ பில்வகோ நீலபர்வதஃ
கங்காத்வாரம், குசாவர்த்தம், பில்வகம், நீலமலை ஆகிய இடங்களும் வந்தன.
ப்ரு'குதும்கஃ ஸுகுக்ஷஶ்சாப்யஜகம்தஶ்ச பார்வதி 5.2.74.
பிருகுதுங்கம், சுகுக்ஷம், அஜகந்தம் ஆகிய இடங்களும் வந்தன, பார்வதி.
ஸ்தாநாநி ச ஸமஸ்தாநி புண்யாந்யாயதநாநி ச
அனைத்து புனித ஸ்தலங்களும், திருத்தலங்களும் வந்தன.