அதாரண்யம் மஹாரௌத்ரம் ப்ரவிஷ்டஃ கரபஸ்ததா
அப்போது, அந்த எருமை பயங்கரமான காட்டுக்குள் நுழைந்தது.
ப்ரவிஶ்ய ச மஹாரண்யம் தாபஸாநாமதாஶ்ரமம்
அந்த பெரும் காட்டை கடந்தவுடன், தவசிகளின் ஆசிரமத்தை அடைந்தது.
தம் கார்முககரம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஶ்ரமார்த்தம் க்ஷுதிதம் ததா
அவன் வில் கையில், சோர்வும் பசியும் அடைந்திருப்பதை பார்த்து,
ஸ பூஜாம்ரு'ஷிபிர்தத்தாம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய யதாவிதி
அவன் முனிவர்கள் அளித்த மரியாதையை முறையாக ஏற்றுக்கொண்டான்.
தே தஸ்ய ராஜ்ஞோ வசநம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய தபோதநாஃ
அந்த தவமுள்ள முனிவர்கள் மன்னனின் வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.
கேந பத்ர ஸுகார்தேந ஸம்ப்ராப்தோऽஸி தபோவநம்
அருமையுள்ளவரே, எந்த மகிழ்ச்சிக்காக இந்த தவவனத்திற்கு வந்தீர்கள்?
ஏததிச்சாமஹே ஶ்ரோதும் குதஃ ப்ராப்தோऽஸி மாநத 5.2.73.
நீங்கள் எங்கிருந்து வந்தீர்கள் என்பதை கேட்க விரும்புகிறோம், மரியாதை அளிப்பவரே.
ததஃ ஸ ராஜா ஸர்வேப்யோ த்விஜேப்யஃ புருஷர்ஷபஃ
பின்னர், அந்த மனிதர்களில் சிறந்த மன்னன் அனைத்து பிராமணர்களிடமும் பேசினார்.
இக்ஷ்வாகூணாம் குலே ஜாதோ வீரகேதுர்த்விஜர்ஷபாஃ
இக்ஷ்வாகு குலத்தில் வீரகேது பிறந்தார், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே.
பலேந மஹதா யுக்தஃ ஸாமாத்யஃ ஸபரிச்சதஃ
அவர் பெரும் பலத்துடன், அமைச்சர்களும் சேவகரும் சூழ்ந்து இருந்தார்.
மஹிஷஶ்சித்தலோ வாபி ஶஶோ வா ஶம்பரோ வநே
அது எருமையோ, மானோ, முயலோ, இல்லை என்றால் காடில் சம்பர் என்பவரோ இருந்தாலும்,
ஸ ப்ரணஷ்டஃ க்ஷணேநைவ ஸபாணோ மம பஶ்யதஃ
அவன் என் கண் முன்னே, அம்பும் உடன், ஒரு கணத்தில் மறைந்துவிட்டான்.
பவத்ஸகாஶம் நஷ்டஶ்ரீர்ஹதாஶஃ ஶ்ரமகர்ஶிதஃ பவம்தஃ ஸுமஹாபாகாஸ்தஸ்மாத்ப்ரு'ச்சாபி ஸம்ஶயம்
அவன் செல்வம் இழந்து, நம்பிக்கை உடைந்து, சோர்வால் களைத்துப் போய், உங்களிடம் வந்தான்; நீங்கள் மிகப்பெரும் பாக்கியசாலிகள், அதனால் நான் சந்தேகத்துடன் இந்தக் கேள்வியை கேட்கிறேன்.
க்வ கதஃ கரபோ வித்தோ மயா பாணேந ஸாம்ப்ரதம்
நான் அம்பால் காயப்படுத்திய கரபம் இப்போது எங்கே சென்றது?
ததஸ்தேஷாம் ஸமஸ்தாநாம்ரு'ஷீணாம்ரு'ஷிஸத்தமஃ
அப்போது அந்த முனிவர்களில் சிறந்த முனிவர் பேசினார்—
கதஃ ஸ கரபோ பூப மஹாகாலவநே ஶுபே
மன்னா, அந்த கரபம் புண்ணியமான மகாகால வனத்துக்கு சென்றுவிட்டது.
யத்ர தேவோ மஹாதேவஃ காரபம் ரூபமாஸ்திதஃ 5.2.73.
அங்கே மகாதேவன் அந்த கரபம் உருவத்தை எடுத்தார்.
பஶ்சிமே க்ஷேத்ரபாலஸ்ய கைலாஸஸ்ய மஹீபதே
கைலாசத்தின் மேற்கு பகுதியிலும், அந்த நிலத்தை காப்பவரின் இடத்திலும், மன்னா,
ப்ரஹ்மணா பூஜிதோ ராஜந்தேவாநாமர்தஸித்தயே
அங்கே பிரம்மா, தேவர்களின் காரியங்கள் நிறைவேற, அவரை வழிபட்டார், மன்னா.
துரகேண கதாசித்து நீதோ பதரிகாஶ்ரமம்
ஒரு முறையில், அவர் குதிரையில் ஏறி பதரிகா ஆசிரமத்துக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார்.
தத்ர வீராஜிநதரம் க்ரு'ஶம் விப்ரம் ததர்ஶ ஹ த்ரு'ஷ்ட்வா ச ஹஸிதோ விப்ரஸ்தேந ராஜ்ஞா ப்ரமாததஃ
அங்கே வீர ஆடையணிந்த ஒரு மெலிந்த பிராமணனை அவர் பார்த்தார்; அவனைப் பார்த்து, அந்த மன்னன் பெருமையால் சிரித்தார்.
யஸ்மாத்தஸஸி மாம் த்ரு'ஷ்ட்வா தஸ்மாதுஷ்ட்ரோ பவிஷ்யஸி
நீ என்னை பார்த்து சிரித்ததால், அதனால் நீ ஒட்டகமாக மாறுவாய்.
இத்யுக்தஸ்தேந விப்ரேண ஶப்தோபி ந்ரு'பஸத்தமஃ
அந்த பிராமணன் இப்படிச் சொல்ல, அந்த சிறந்த மன்னன் சாபம் பெற்றார்.
ந மே வாகந்ரு'தா பூப கதா சிதபி வித்யதே
மன்னா, என் வார்த்தைகள் ஒருபோதும் பொய்யாகாது.
யதா த்வம் கரபோ ஜாதோ வித்தோ வை வீரகேதுநா
நீ கரபமாக பிறந்து, வீரகேது உன்னை அம்பால் காயப்படுத்தும் போது,
மஹாகாலவநம் திவ்யம் தத்ர த்வம் லிம்கதர்ஶநாத்
அந்த தெய்வீகமான மகாகால வனத்தில், அங்கே நீ லிங்கத்தைப் பார்த்து—
ஸ சேக்ஷ்வாகுகுலத்பூதோ வீரகேதுர்மஹாபலஃ 5.2.73.
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த வீரகேது என்பவர் மிகுந்த பலம் உடையவராக இருந்தார்.
இத்யுக்தோ ந்ரு'ப பூபாலஃ கரபத்வம் ஸமாகதஃ த்ரக்ஷ்யஸி த்வம் விமாநஸ்தம் விமுக்தம் லிம்கதர்ஶநாத்
இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, அரசே, அந்த மன்னன் யானையாக மாறினார்; நீ அந்த யானையை விண்ணிலுள்ள விமானத்தில் விடுதலையாக இருப்பதை, லிங்கத்தைப் பார்த்து காண்பாய்.
இத்யுக்தோ ந்ரு'பதிஸ்தேந ரு'ஷபேண த்விஜேந து
அந்த ஷபன் எனும் பிராமணர் இவ்வாறு கூறியபோது, அரசன்—
ததர்ஶ தத்ர தல்லிம்கம் பூஜிதம் த்ரிதஶைஃ ஸதா
அங்கு அந்த லிங்கத்தை, எப்போதும் தேவர்கள் வழிபடுகிறதை, அவன் கண்டான்.