ஏதஸ்மிந்நம்தரே சந்த்ரஃ ஸமாயாதஸ்து தத்க்ஷணாத்
அந்த நேரத்தில், சந்திரன் உடனே அங்கு வந்தான்.
ஸம்த்ரஸ்தஃ ஸ விலோலாக்ஷஃ க்ஷணமாத்ரமசேதநஃ
அவன் பயத்தில் நடுங்கி, கண்கள் அசைந்து, ஒரு கணம் சுயநினைவு இழந்தான்.
ஶம்பரேண ரணே ருத்தா ருத்ராஶ்ச பயவித்ருதாஃ 5.2.72.
சம்பரன் போரில் ருத்ரர்களை அடக்கி, அவர்கள் பயத்தில் ஓடினார்கள்.
ஸாத்யாஃ ஸர்வே பயத்ரஸ்தா கதா யத்ர ந தாநவாஃ
எல்லா சாத்யர்களும் பயத்தில் நடுங்கி, அசுரர்கள் இல்லாத இடத்துக்குப் போனார்கள்.
வ்யதமத்ஸர்வகாத்ராணி வர்மாணி ச ஜநக்ஷயே
அவர்கள் எல்லா உடலுறுப்புகளும் கவசங்களும் போரில் நாசமாகி உடைந்தன.
ப்ரு'ஷ்டதோ நிஜகாநாத நிக்ரு'த்தாஶ்ச ஸஹஸ்ரஶஃ
பின்னால் இருந்து அவர் தாக்கி, ஆயிரக்கணக்கில் பலரை வெட்டினார்.
ஆஸுரம் ரூபமாஸ்தாய ப்ராணத்ராணபராயணஃ
அசுர வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, உயிரைக் காப்பாற்ற விரும்பினான்.
இத்யுக்தம் நிஶிநாதேந பயபீதேந பார்வதி
பரவதி, அந்த இரவின் அதிபதி பயத்தில் நடுங்கி இப்படிக் கூறினான்.
யத்ர தேவோ ஜகந்நாதோ கருடஸ்தோ ஜநார்தநஃ
அங்கே, உலகத்திற்குத் தலைவனான ஜனார்த்தனன் கருடனின் மீது அமர்ந்திருந்தான்.
மம்தரே ஸுரநாரீணாம் நம்தநே வரசந்தநே ஸ்துதிம் தௌ சக்ரதுர்தேவௌ சந்த்ரஸூர்யௌ யஶஸ்விநி
மந்தர மலையில், தேவியருடன், நந்தன வனத்தில், சிறந்த சந்தனத்துடன், புகழ் பெற்ற சந்திரனும் சூரியனும் அந்த இருவரும் இறைவனைப் புகழ்ந்தார்கள், புகழோடு.
நமோ லோகத்ரயாத்யக்ஷ ஸ்வப்ரபாஜிதபாஸ்கர
மூன்று உலகங்களுக்கும் கண்காணிப்பவரே, உங்கள் ஒளி சூரியனைவிட அதிகம்; உமக்கு வணக்கம்.
நமஃ ஸர்வக்ரியாகர்த்ரே ஜகத்த்ராத்ரே ச தே நமஃ
எல்லா செயல்களையும் செய்யும் ஒருவரே, உலகத்தைப் பாதுகாப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
நமஃ க்ரமத்ரயாக்ராம்தத்ரைலோக்யாம்தர்ஹிதோத்பவ ।। 5.2.72.
மூன்று பாதைகளிலும் செல்லும் ஒருவரே, மூன்று உலகங்களிலும் தோன்றிக் மறையும் ஒருவரே, உமக்கு வணக்கம்.
நமோ நாபிஹ்ரதோத்பூதபத்மகர்பமஹாப்ரபோ
உங்கள் நாபியில் தோன்றிய நீர்நிலையிலிருந்து தாமரை பிறந்த மகா பிரபுவே, உமக்கு வணக்கம்.
அமராரிவிநாஶாய மஹாஸமரஶாலிநே
அமரர்களின் பகைவரை அழிப்பதற்கும், பெரிய போரில் உங்களது வீரம் காட்டுவதற்கும்,
சந்த்ரஸூர்யக்ரு'தம் ஸ்தோத்ரம் ஶ்ருத்வா தேவோ ஜநார்தநஃ
சந்திரனும் சூரியனும் பாடிய ஸ்தோத்திரத்தை ஜனார்த்தனன் கேட்டான்.
விஷ்ணுருவாச ஸ்வாகதம் சந்த்ரஸூர்யௌ போ பவம்தௌ ஸ்துதிபாஜநௌ
விஷ்ணு சொன்னான்: 'சந்திரனும் சூரியனும், வரவேற்கிறேன்; நீங்கள் இருவரும் புகழ் பெறும் அளவிற்கு தகுதியானவர்கள்.'
நாராயணேநைவமுக்தௌ ப்ரோசதுஶ்சம்த்ரபாஸ்கரௌ
நாராயணன் இப்படிச் சொன்னபோது, சந்திரனும் சூரியனும் பதிலளித்தார்கள்.
ந ஜ்ஞாதாஃ க்த்ர கதாஸ்தே ச ஆவாம் நஷ்டௌ ப்ரயத்நதஃ
'அவர்கள் எங்கு சென்றார்கள் என்று எங்களுக்கு தெரியவில்லை; எங்களும் முயற்சி செய்தும் காணவில்லை.'
ஶம்பரேண ஜிதா தேவாஃ ஸ ச ஸர்வத்ர த்ரு'ஶ்யதே
'சம்பரனால் தேவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள்; அவன் எங்கும் காணப்படுகிறான்.'
நஶ்யதாம் த்ரிதஶேம்த்ராணாம் ப்ரு'ஷ்டதஃ ஶரவ்ரு'ஷ்டிபிஃ
'அமரர்களின் தலைவர்கள், பின்னால் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு அழிந்துவிடட்டும்.'
வர்மாணி ச விசித்ராணி முகுடாநி மஹாம்தி ச
'அவர்களின் வியத்தகு கவசங்களும் பெரிய கிரீடங்களும்,'
கஜாஶ்ச மதஸம்பிந்நகபோலாஃ கோடிஶஃ ஸுராஃ 5.2.72.
'மதத்தில் கன்னம் வெடித்த கோடிக்கணக்கான யானைகளும், அமரர்களே,'
விபுதா த்வஸ்தஸந்நாஹா விகஜா விபதாதிநஃ
'புத்திசாலிகள், அவர்களின் கவசங்கள் உடைந்து, யானைகள் இழந்து, பேராபத்தில் சிக்கினர்.'
ததோ தைத்யாதிபோ மாநீ பரிவ்ரு'த்தோ மஹாரணாத்
பெருமை கொண்ட அசுரர்களின் தலைவன், அந்தப் பெரிய போர் வெளியிலிருந்து திரும்பினார்.
வம்த்யமாநோ முநிகணைஃ ஸ்தூயமாநோ மஹர்ஷிபிஃ
அவர் முனிவர் குழுக்களால் போற்றப்பட்டு, மகா முனிவர்களால் புகழப்பட்டார்.
தத்ர ஸர்வர்த்திஸம்பூர்ணமாஸநம் ஹேமபூஷணம் தத்ரோபவிஷ்டஃ ஶுஶுபே தைத்யராஜோ மஹாயஶாஃ
அங்கு எல்லா வளங்களும் நிறைந்த பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிம்மாசனத்தில், புகழ் பெற்ற அசுரராஜன் அமர்ந்து ஒளிர்ந்தார்.
திவ்யசம்தநபுஷ்டாம்கஃ ஸுரபுஷ்பஸமுஜ்ஜ்வலஃ ம்ரு'தோத்திதைஸ்ததா தைத்யைர்தைத்யாதீஶைரதிஷ்டிதஃ
தெய்வீக சந்தனம் பூசப்பட்ட உடலுடன், வான மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, இறந்து எழுந்த அசுரர்களும் தலைவர்களும் அவரைச் சூழ்ந்திருந்தனர்.
க்ரதுபிர்மூர்த்திமத்பிஶ்ச ஸேவ்ய மாநோ மஹாபலஃ
அந்த வல்லமைமிக்கவன், உருவமுள்ள யாகங்களால் வழிபடப்பட்டு, பக்தியுடன் சேவிக்கப்பட்டார்.
தத்ர ஶ்ரீரதுலா லோகே தத்ர லக்ஷ்மீர்நிரர்கலா
அங்கு அந்த உலகில் ஒப்பற்ற செல்வமும், தடை இல்லாத ஐசுவர்யமும் இருந்தது.