அஹமேவ தபஃ ஸர்வம் கரிஷ்யாம்யாத்மநி ஸ்திதஃ
நான் எனது உள்ளத்தில் நிலைபெற்று, எல்லா தவங்களையும் ஒருவனாகவே செய்வேன்.
த்வத்பாதபத்மஸம்ஸ்பர்ஶாத்த்வத்தபோதர்ஶநாதபி
உன் திருவடிகளைத் தொடுவதாலும், உன் தவத்தைப் பார்ப்பதாலும் கூட,
கர்மபூமேஸ்த்வமாதிக்யஹேதவே புண்யமாசர
நீ செயலில் சிறப்பைப் பெறுவதற்காக, நன்மை செய்ய வேண்டும்.
தர்மே த்ரு'டதரா புத்திம் நிபத்நீயாந்ந ஸம்ஶயஃ
நல்லொழுக்கத்தில் உன் மனதை உறுதியாக வைத்துக்கொள்—இதில் சிறிதும் சந்தேகம் இல்லை.
த்வமேவைதத்ஸகலம் ப்ரோக்தா வேதைர்தேவி ஸநாதநைஃ
நீயே, அம்மையே, இந்த எல்லாவற்றையும் என்றும் வேதங்கள் கூறுகின்றன.
யா திவம் தேவஸம்பூர்ணா ப்ரத்யக்ஷயதி பூதலே 1.3.1.3.
வானம் தேவர்களால் நிரம்பியதுபோல், பூமியையும் அப்படியே காட்டுவாள் அவள்.
தேவாஶ்ச முநயஃ ஸர்வே வாஸம் வாம்சம்தி ஸம்ததம்
அங்கே எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களும் எப்போதும் வாழ விரும்புகிறார்கள்.
யத்ர ஸ்திதாநாம் மர்த்யாநாம் கம்பந்தே பாபகோடயஃ
அங்கே வாழும் மனிதர்களுக்காக, கோடிக்கணக்கான பாவங்கள் நடுங்குகின்றன.
ஸம்பூர்ணஶீதலச்சாயஃ ப்ரஸூநபலபல்லவைஃ
அது பனிக்குளிரும் நிழலும் மலரும் பழமும் இளங்கொடிகளும் நிறைந்தது.
கணாஶ்ச விவிதாகாரா டாகிந்யோ யோகிநீகணாஃ
அங்கே பலவகையான கூட்டங்கள், டாகினிகள், யோகினிகள் ஆகியோர் உள்ளனர்.
அஹம் ச நிஷ்கலோ பூத்வா தவ மாநஸபம்கஜே
நானும் பகுத்தறிவில்லாமல், உன் மனதின் தாமரையில் தங்கி இருக்கிறேன்.
இத்யுக்தா தேவதேவேந தேவீ கம்பாம்திகம் யயௌ
இவ்வாறு தேவாதிபதி கூறியபின், தேவி கம்பாவை நோக்கிச் சென்றாள்.
கம்பாம் ச விமலாம் ஸிந்தும் முநிஸமகநிஷேவிதாம்
அவள் கம்பா என்னும் தூய்நதியையும், முனிவர் கூட்டங்கள் வழிபடும் இடத்தையும் சென்றாள்.
பலபுஷ்பஸமாகீர்ணம் கோகிலாலாபஸம்குலம்
அது பழமும் பூவும் நிரம்பி, குயில்களின் கூவலால் முழங்கியது.
காமாக்நிபரிவீதாம்கீ தபஃக்ஷாமேவ ஸாऽபவத்
காமத்தின் நெருப்பால் சூழப்பட்ட அவள் உடல், தவத்தால் மெலிந்தது.
காமஶோகபரீதாம்கீ புராரிவிரஹாகுலா ।। 1.3.1.3.
காமமும் துயரமும் நிறைந்த அவள் உடல், புரங்களை அழித்தவரை பிரிந்த துயரால் வாடியது.
இமமகஹரமாகதாநிஶம் ஸ்வயமபி பூஜயிதும் தபோபிரீஶம்
அவள் பாவங்களை போக்கும் தவத்துடன், இரவு பகல் என இங்கு வந்து, தனக்குத் தானே ஈசனை வழிபட்டாள்.
கதமிவ விரஹஃ ஶிவஸ்ய ஸஹ்யஃ க்ஷுபிததியாத்ர ப்ரு'ஶம் மநோபவேந
மனதை காமதேவன் மிகக் குழப்பும் போது, சிவனைப் பிரிந்த துயரை எப்படி சகிப்பது?
ஸாம்த்வயந்தீ ஸ்துதிஶதைருபாயைஃ ஶிவதர்ஶநைஃ
நூற்றுக்கணக்கான புகழ்ச்சிப் பாடல்களாலும், பலவிதமான முயற்சிகளாலும், சிவபெருமானின் தரிசனங்களாலும் ஆறுதல் கூறினாள்.
தேவி த்வமவிநாபூதா ஸதா தேவேந ஶம்புநா
அம்மையே, நீ எப்போதும் சிவபெருமானுடன் பிரிக்க முடியாதவளாக இருக்கிறாய்.
ததா மாயாம் த்வமாத்மீயாம் ஸம்தர்ஶயிதுமீஹஸே
அவ்வாறு, நீ உன் மாயை சக்தியை வெளிப்படுத்த விரும்புகிறாய்.
ஆதேஶம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்யைவ ஸமுபேதாஸி பார்வதி
ஆணையை பெற்றவுடன், பார்வதி, நீ அருகில் வந்தாய்.
விதாதவ்யம் தபஃ ப்ராப்தம் ஸ்தாநேஸ்மிச்சிவகல்பிதே
சிவபெருமான் ஏற்படுத்திய இந்த இடத்தில் செய்ய வேண்டிய தவம் இப்போது கிடைத்துவிட்டது.
அந்யதாபி ஜகத்ரக்ஷா த்வததீநா ஜகந்மயி
இல்லையெனில், உலகத்தை காப்பது உன்னையே சார்ந்துள்ளது, உலகமெங்கும் நிறைந்தவளே.
நிஷ்கலம் ஶிவமத்யம்தம் த்யாயம்த்யாத்மந்யவஸ்திதம்
அவள், தனக்குள்ளே நிலைபெற்றுள்ள, எல்லையில்லாத, பகுத்தறிய முடியாத சிவனை தியானித்தாள்.
பக்தாநாம் தவ முக்யாநாம் தவைவாசாரஸம்க்ரஹஃ
உன் முக்கியமான பக்தர்களின் நடத்தையே உன் வழிகளின் தொகுப்பாகும்.
இதி தஸ்யா வசஃ ஶ்ருத்வா கௌரீ ஸுஸ்திரமாநஸா
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், கௌரி உறுதியான மனதுடன் நிலைத்தாள்.
விமுச்ய விவிதா பூஷா ருத்ராக்ஷகணபூஷிதா 1.3.1.4.
பலவிதமான ஆபரணங்களை கழற்றி, ருத்ராட்ச மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டாள்.
அலகைஃ ஸஹஸா ஶில்பமநயச்ச கபர்த்ரு'தாம்
அவள் தன் கூந்தலை விரைவாக சுருட்டி, ஜடையாக மாற்றினாள்.
ம்ரு'கேஷு க்ரு'தஸம்தோஷா ஶிலோம்சீக்ரு'தவ்ரு'த்திஷு
மான் கூட்டத்துடன் மகிழ்ச்சி அடைந்து, கையால் சேகரித்தவற்றை உணவாக கொண்டாள்.