ப்ராத்ரு'பிர்ப்ராதரஃ ஸர்வே நிஹதா ராஜ்யகாரணாத்
அரசாட்சிக்காக சகோதரர்கள் தங்களைத் தாங்களே கொன்றுவிட்டார்கள்.
இதி மம்த்ரிவசஃ ஶ்ருத்வா ஸ ராஜா விஸ்மயாந்விதஃ
அந்த அமைச்சரின் வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினான்.
அதுஷ்டாஃ ப்ரு'தகைஶ்வர்யம் கதம் க்ரு'த்ஸ்நா பவிஷ்யதி ।।5.2.66.
தனித்தனியாக இருக்கிற அதிகாரிகள் திருப்தியில்லாமல் இருக்கையில், முழுமையான ஒற்றுமை எப்படி வரும்?
ஜ்யேஷ்டோ ப்ராதா ஸுபாஹுஶ்ச த்விதீயஃ ஶத்ருமர்தநஃ
மூத்த சகோதரன் சுபாஹு; இரண்டாவது சகோதரன் சத்ருமர்த்தனன்.
கநிஷ்டஜ்யேஷ்டதா கேயம் ராஜ்யம் ப்ரார்தயதாம் ந்ரு'ணாம்
அரசை விரும்புகிறவர்களுக்கு மூத்தவன், இளையவன் என்ற பேதம் என்ன அர்த்தம்?
ததேதி ச ப்ரதிஜ்ஞாதே விக்ராம்தேந மஹீப்ரு'தா
அப்பொழுது அந்த வீரமான அரசன் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ஒப்புக்கொண்டான்.
அதர்வணேந மம்த்ரேண புரோதாஃ ப்ரசகார ஹ
புரோஹிதர் அதர்வண மந்திரத்துடன் அபிஷேகம் செய்தார்.
அத க்ரு'த்யா ஸமுத்பந்நா பஶ்சாத்க்ரு'த்யாசதுஷ்டயம்
பின்னர் ஒரு மாயவல்லி தோன்றினாள்; அதன்பின் நான்கு வேலைகளும் உருவானது.
ததஃ ஸமஸ்தலோகஸ்ய விஸ்மயஶ்சாபவந்மஹாந்
அப்போது எல்லா மக்களிடமும் பெரிய ஆச்சரியம் எழுந்தது.
ததஃ ஶ்ருத்வா ச நிதநம் புத்ராணாம் ஜல்பகோ ந்ரு'பஃ
பிறகு, தன் மகன்கள் இறந்த செய்தியை கேட்ட அந்த பேசும் அரசன்—
தேநாபி கதிதம் ஸர்வம் வஶிஷ்டேந மஹாத்மநா
இவை அனைத்தையும் மகாத்மா வசிஷ்டரும் கூறினார்.
ஸார்த்தம் த்வமாத்யபுத்ரைஶ்ச ம்ரு'தம் ப்ராஹ்மணபம்சகம்
உன்னையும், அமைச்சர்களின் மகன்களையும் சேர்த்து ஐந்து பிராமணர்கள் இறந்துவிட்டார்கள்.
மத்தோऽந்யஃ கஃ பாபரதோ பவிஷ்யதி மஹாந்புவி 5.2.66.
இந்த பூமியில் என்னைத் தவிர இன்னொருவன் இவ்வளவு தீமைக்கு ஆட்படுவானா?
ததஸ்தே ந விநஶ்யேயுர்மம புத்ரபுரோஹிதாஃ
அதனால் என் மகன்களும் புரோஹிதர்களும் அழிந்திருக்க மாட்டார்கள்.
காரணத்வம் கதோ யோऽஹம் விநாஶஸ்ய த்விஜந்மநாம் நாஶம் யயுர்ந துஷ்டாஸ்தே துஷ்டோऽஹம் நாஶகாரணே
இருமுறை பிறந்தவர்களின் அழிவுக்கு காரணமானவன் நானாக இருந்ததால், அவர்கள் தீயவர்கள் என்பதாலல்ல; தீமைக்கு காரணமானவன் நான்தான்.
இத்தமுத்விக்நஹ்ரு'தயஃ ஸ ஜல்பஃ ப்ரு'திவீபதிஃ
இவ்வாறு மனம் கலங்கிய அந்த பேசும் அரசன்—
ராஜோவாச பகவந்ப்ரூஹி மே தீர்தமவியோககரம் ஸதா
மன்னன் கேட்டான்: அருளாளா, எப்போதும் பிரிவை நீக்கும் ஒரு புனிதத் தலத்தை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஜல்பஸ்ய ப்ரு'திவீபதேஃ
அந்த ஜல்பன் சொன்ன வார்த்தைகளை பூமியின் அதிபதி கேட்டான்.
கச்ச ஜல்ப மமாதேஶாந்மஹாகாலவநோத்தமம் தத்ர லிம்கமநாத்யம் ச குக்குடேஶ்வரபஶ்சிமே
நீ என் todayக்கு கீழ்படிந்து, ஜல்பா, மிகச் சிறந்த மகாகால வனத்திற்கு செல்; அங்கே, குக்குடேஸ்வரனுக்கு மேற்கு புறம் ஆதியில்லாத லிங்கம் உள்ளது.
ததாராதய ராஜேம்த்ர ஜாமதக்ந்யாஶ்ரமே ஸ்திதஃ
அந்த லிங்கத்தை, ஜாமதக்னியின் ஆசிரமத்தில் தங்கி, நீ வழிபடு, மன்னனே.
தேவதாருவநம் த்யக்த்வா மஹாகாலவநம் கதஃ பூஜயாமாஸ விதிவத்பரமேண ஸமாதிநா
தேவதாரு வனத்தை விட்டு, மகாகால வனத்திற்கு சென்றான்; அங்கே, முறையான முறையில், மனதை ஒருமைப்படுத்தி, பக்தியுடன் வழிபட்டான்.
தத்ர வாணீ ஸமுத்பந்நா லிம்கமத்யாத்வராநநே புத்ராணாம் ந்ரு'பவிப்ராணாமத்ரு'ஷ்டம் தத்ர காரணம்
அங்கே, அந்த லிங்கத்தின் நடுவிலிருந்து ஓர் வாக்கு எழுந்தது, அழகிய முகமுடையவளே; மன்னனின் மகன்கள் மற்றும் பிராமணர்கள் காணாமல் போன காரணம் அங்கே வெளிப்பட்டது.
விபாகேந ஸ்வகீயேந கதா வைவஸ்வதம் புரம் 5.2.66.
அவரவர் பாவத்தின் விளைவால், அவர்கள் வைவஸ்வதனின் நகரத்திற்கு சென்றுவிட்டார்கள்.
அநேந ஶுத்தபாவேந துஷ்டோऽஹம் ந்ரு'பஸத்தம
இந்த தூய்மையான மனப்பான்மையால், உன்னால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன், சிறந்த மன்னனே.
ஸம்ஸாரஸாகரே கோரே மா பவேந்மம ஜந்ம ச
இந்த பயங்கரமான பிறவி-மறுமை கடலில் எனக்கு பிறவி இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.
அக்ஷயாம் தேஹி மே கீர்த்திம் நாம்நா மே விஶ்ருதோ புவி
எனக்கு அழியாத புகழ் தாரும்; என் பெயர் பூமியில் புகழப்பட வேண்டும்.
வதம்து த்ரிதஶாஃ ஸர்வே ஏஷ மே துர்லபோ வரஃ தேஷாம் வியோகோ மா பூயாத்புத்ரதோ தநதோऽபி வா
எல்லா தேவர்கள் இதை அறிவிப்பார்கள்—இதுவே எனக்கு அரிய வரமாகும்; மகன்கள் அல்லது செல்வம் இழப்பால் பிரிவு எவருக்கும் ஏற்படாதிருக்க வேண்டும்.
ந ஸம்ஸாரபயம் தேஷாம் தஸ்யுதோ நைவ ராஜதஃ
அவர்களுக்கு பிறவி-மறுமை பயமும், கொள்ளையர்களால் அல்லது அரசர்களால் வரும் அச்சமும் இருக்காது.
ஶிவமஸ்து ஸதா தேஷாம் யேஷாம் த்வம் தர்ஶநம் கதஃ
நீயே யாருக்கு தோன்றினாயோ, அவர்களுக்கு எப்போதும் நன்மை நிலவட்டும்.
ஸர்வதீர்தாபிஷேகைஸ்து யத்புண்யம் ப்ராப்யதே நரைஃ
அனைத்து புனிதத் தளங்களில் நீராடுவதால் மனிதர்கள் பெறும் புண்ணியம்,