ஸௌபாக்யம் பவிதா தத்ர காம்தேந ஸஹ தர்ஶநம்
அங்கு, உன் கணவருடன் சேர்ந்து அதை பார்த்தால் பாக்கியம் உண்டாகும்.
இத்யுக்தா ஸா ததா தேந தாபஸேந வராநநே
அப்போது அந்த தவசியால் இப்படிச் சொல்லப்பட்டாள், அழகான முகமுடையவளே—
ததர்ஶ ப்ரணயோபேதா லிம்கம் ஸௌபாக்யதாயகம்
அவள் பாசத்துடன் பாக்கியம் தரும் அந்த லிங்கத்தை கண்டாள்.
பப்ரச்ச ஜமதக்நிம் து க்வ கதா மே ப்ரியா விபோ
அவன் ஜமதக்னியிடம், 'என் பிரியமானவள் எங்கே சென்றாள்?' என்று கேட்டான்.
மயா த்யக்தா ந்ரு'ஶம்ஸேந அஹம் தஸ்யாஸ்து வல்லபஃ 5.2.61.
நான் அவளால் கொடூரமாக விட்டு விடப்பட்டேன்; ஆனாலும் நான் அவளுக்குப் பிரியமானவன் ஆக விரும்புகிறேன்.
ந பக்ஷிதா ஸா பூபால ஸிம்ஹவ்யாக்ரநிஶாசரைஃ
அரசே, சிங்கம், புலி, இரவில் சுற்றும் விலங்குகள் யாரும் அவளை விழுங்கவில்லை.
மஹாகாலவநம் ராஜந்கதா ஸௌபாக்யகாம்யயா
அரசே, பாக்கியம் வேண்டி அவள் பெரிய காலவனத்திற்கு சென்றாள்.
பார்யாயாம் ரக்ஷ்யமாணாயாம் ப்ரஜா பவதி ரக்ஷிதா
மனைவி பாதுகாக்கப்படும்போது, رعsubjectsும் பாதுகாக்கப்படுகிறார்கள்.
தர்மஹாநிஶ்சாநுதிநமபார்யஸ்ய பவேந்ந்ரு'ப
அரசனுக்கு மனைவி இல்லாமல் இருந்தால், தினமும் தருமம் குறையத் தொடங்கும்.
பத்ந்யாநுகூலயா பாவ்யம் யதாஶீலேऽபி பர்த்தரி
கணவர் எப்படி இருந்தாலும், மனைவியுடன் இனிமையாக நடக்க வேண்டும்.
இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ஸமாயாதோ நரேஶ்வரஃ
அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன் அங்கு வந்தான்.
ஸௌபாக்யாலம்க்ரு'தாம் ஸுப்ரூ பூஜயம்தீம் மஹேஶ்வரம்
பாக்கியத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட நன்றாக வளைந்த புருவமுடையவளை, மகேஸ்வரனை வழிபடுகிறாள் என்று அவன் கண்டான்.
விரஹேண த்வதீயேந ஸம்தப்தோऽஹம் வராநநே
உன் பிரிவால் என் மனம் மிகுந்த வேதனையில் உள்ளது, அழகியவளே.
யத்த்வாம் பஶ்யாமி ஸுபகே க்ரு'தார்தோஹம் க்ரு'தஸ்த்வயா உவாச ச ப்ரஸீதேதி பூயோ பூயோ முதாந்விதா
நான் உன்னை பார்க்கும் போதெல்லாம், அதிர்ஷ்டசாலியாய், என் வாழ்கை நிறைவு பெற்றதாக உணர்கிறேன்; உன் காரணமாகவே அது சாத்தியமானது. மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ச்சியுடன், 'தயை செய்' என்று நான் சொல்கிறேன்.
ததஃ ஸ ராஜா ரபஸாத்பரிஷ்வஜ்யாஹ பாமிநீம் 5.2.61.
பின்னர் அந்த அரசன், ஆவலுடன், பிரகாசமான அந்த பெண்ணை அணைத்து கொண்டான்.
ததஃ ஸமாகமோ ஜாதோ ஜாதஃ புத்ரோऽதிதார்மிகஃ
அதற்குப் பிறகு அவர்கள் ஒன்றிணைந்தனர்; அதனால் ஒரு மகன் பிறந்தான், மிகுந்த தர்மம் கொண்டவன்.
ஸௌபாக்யமதுலம் லப்தம் தயா தேவ்யா ஹிமாத்மஜே
அந்த இமயமலை மகளான தேவிக்கு ஒப்பற்ற அதிர்ஷ்டம் கிடைத்தது.
யே பஶ்யம்தி விஶாலாக்ஷி ஸௌபாக்யேஶ்வரமீஶ்வரம்
விரிந்த கண்கள் கொண்டவளே, யார் அந்த அதிர்ஷ்டத்தின் இறைவனை, செல்வத்தின் இறைவனை காண்கிறார்களோ,
பவிஷ்யதி ந தாரித்ர்யம் வியோகோ ந ச பந்துபிஃ
அவர்களுக்கு ஏழைத் தனமும், உறவினர்களிடமிருந்து பிரிவும் இருக்காது.
நோபஸர்கபயம் தேஷாம் யே பஶ்யம்தி வராநநே
அழகான முகமுள்ளவளே, உன்னை காண்பவர்களுக்கு எந்தத் துன்பத்திற்கும் பயமில்லை.
ஸர்வபாதாவிநிர்முக்தோ தநதாந்யஸமந்விதஃ ஸம்பூஜ்யஃ ஸர்வலோகேஷு ஸௌபாக்யேகநிதிர்பவேத்
அனைத்து இடர்களும் நீங்கி, செல்வமும் தான்யமும் பெற்று, எல்லா உலகிலும் மதிப்பைப் பெற்று, ஒரே அதிர்ஷ்டத்தின் பொக்கிஷமாகிறார்.
|| ஜாயதே பூபதிர்லோகே ஸார்வபௌமோ வராநநே ஜாயதே துர்பகா நைவ ஸௌபாக்யேஶ்வரதர்ஶநாத்
அழகான முகமுள்ளவளே, உலகில் ஒரு சக்ரவர்த்தி பிறக்கிறார்; செல்வத்தின் இறைவனைப் பார்த்தால், துர்அதிர்ஷ்டம் ஒருபோதும் வராது.
ந வைதவ்யம் ந ச வ்யாதிர்நாகாலமரணம் ஶ்ரியே
அதிர்ஷ்டம் பெற்றவர்களுக்கு விதவைதனமும், நோயும், காலத்துக்கு முந்திய மரணமும் இல்லை.
யதா லக்ஷ்மீர்ஹரேர்நித்யம் ஸாவித்ரீ ப்ரஹ்மணஃ ஸ்ம்ரு'தா ததா ஸா ஜாயதே நாரீ ஸௌபாக்யேஶ்வரதர்ஶநாத்
எப்படி லக்ஷ்மி எப்போதும் ஹரியின் துணைவியாக நினைக்கப்படுகிறாளோ, சாவித்ரி பிரம்மாவின் துணைவியாக நினைக்கப்படுகிறாளோ, அதுபோல், செல்வத்தின் இறைவனைப் பார்த்தால் ஒரு பெண் அப்படியே பிறக்கிறாள்.
ஏஷ தே கதிதோ தேவி ப்ரபாவஃ பாபநாஶநஃ 5.2.61.
தேவி, பாவங்களை அழிக்கும் இந்த மகிமையை உனக்குச் சொன்னேன்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் பஞ்சம ஆவம்த்யகண்டே சதுரஶீதி லிம்கமாஹாத்ம்யே ஸௌபாக்யேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாமைகஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பத்திநானாயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட ஸ்கந்த புராணத்தின் ஐந்தாம் அவந்தி காண்டத்தில், லிங்க மகிமை பகுதியில், 'சௌபாக்கியேஸ்வர மகிமை' என்ற அறுபத்தொன்றாம் அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
யஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண ரூபவாஞ்ஜாயதே நரஃ
அவரை ஒரு பார்வை பார்த்தாலே, மனிதன் அழகாக மாறுகிறான்.
பாத்மகல்பே மஹாதேவி பத்மோநாம மஹீபதிஃ ப்ரு'திவ்யாஶ்சதுரம்தாயா ஜாதோ தர்மரதோ பலீ
பத்ம யுகத்தில், மகாதேவி, பத்மன் என்ற பெயர் கொண்ட ஒரு மன்னன் இருந்தான்; பூமியின் நான்கு எல்லைகளிலும் பிறந்தவன், தர்மத்தில் விருப்பமுள்ளவன், வலிமை வாய்ந்தவன்.
ஸ கதாசிந்மஹாபாஹுஃ ப்ரபூதபலவாஹநஃ
ஒரு நாள், அந்த வலிமை மிகுந்த, பல வாகனங்கள் கொண்ட மன்னன்,
பில்வார்ககதிராகீர்ணம் கபித்ததவஸம்குலம்
பில்வம், அர்க்கம், கடிரம் நிறைந்த இடத்தில், கபித்தம், தவம் ஆகிய மரங்கள் கூட்டமாக இருந்த இடத்தில்,