உக்தோऽஹம் ப்ரணயாத்தேந ந மாம் தாபய நாரத
அன்பினால், அவன் என்னிடம் கூறினான்: 'நாரதா, என்னை வருத்தாதே.'
பவதஃ பார்ஶ்வமாயாதஃ ப்ரணயேந தபோதந
அன்பினால், தவத்தின் செல்வனே, உன் அருகில் வந்துள்ளேன்.
மயா ஸார்தம் த்வயா ப்ரஹ்மந்கதிஃ கார்யாऽவிகல்பதஃ பவிஷ்யதி ந ஸம்தேஹோ மம கீர்திஶ்ச ஸுஸ்திரா
பிரம்மனே, நீ எனக்குடன் பிரம்ம நிலையை அடைய வேண்டும்; இதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை. என் புகழும் நிலைத்திருக்கும்.
ஏவம் ஹி ப்ருவதஸ்தஸ்ய ப்ரயாகஸ்ய ந்ரு'போத்தம
அப்படியே அவர் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அரசர்களில் சிறந்தவரே, பிரயாகத்தில்—
ஶங்கசக்ரகதாபாணிர்கருடஸ்தோ வியத்கதஃ
அப்போது, சங்கும் சக்கரமும் கேதாயும் கையில் பிடித்துக் கொண்டு, கருடன் மீது அமர்ந்தவாறு, வானில் தோன்றினார்.
ஏஹி நாரத கச்சாமஃ ப்ரயாகோ யத்ர யாஸ்யதி
நாரதா, வா. பிரயாகம் செல்கின்ற இடத்திற்கு நாம் போகலாம்.
ஜ்ஞாநம் மே தேஹி தேவேஶ கதம் யாஸ்யாமி தத்வநம் 5.2.58.
தேவர்களின் தலைவனே, எனக்கு அறிவை அருளும்; அந்த காட்டிற்கு நான் எப்படி செல்லலாம் என்று கூறும்.
இத்யுக்தஃ ஶ்ரீதரேணாஹம் மஹாகாலவநம் ந்ரு'ப
அப்படி ஸ்ரீதரன் கூறியபோது, அரசே, நான் மகாகால வனத்திற்கு சென்றேன்.
தத்ர லிம்கமநாதி து ஜ்யோதீரூபம் ஸநாதநம்
அங்கே ஆரம்பமில்லாத, எப்போதும் ஒளிவீசும், சனாதனமான லிங்கம் இருந்தது.
ப்ரயாகஃ பூஜயாமாஸ பஶ்யதோ மம பூபதே
அரசே, நான் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போது, பிரயாகம் அந்த லிங்கத்தை வழிபட்டான்.
ப்ரயாக ப்ரயதோ பூத்வா ப்ரஸந்நோऽஹம் ஸதா தவ
பிரயாகா, நீ தூய்மையுடன் இருந்ததால், நான் எப்போதும் உன்னால் மகிழ்கிறேன்.
இத்யுக்தஸ்தேந லிம்கேந மதர்தம் ப்ரார்திதஸ்ததா
அப்போது அந்த லிங்கம் இப்படிச் சொன்னபோது, அவன் எனக்காக வேண்டி பிரார்த்தனை செய்தான்.
நஷ்டா வேதாஶ்ச ஶாஸ்த்ராணி ஸாவித்ர்யா தர்ஶநாத்ப்ரபோ
பிரபுவே, சாவித்ரியை தரிசித்த பிறகு, வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் மறைந்துவிட்டன.
ததோ லிம்காத்ஸமுத்தஸ்தௌ ப்ரஹ்மா வேதைர்வ்ரு'தஸ்ததா
அப்போது அந்த லிங்கத்திலிருந்து, வேதங்கள் சூழ்ந்தபடி பிரம்மா எழுந்தார்.
இத்யுக்தோऽஹம் ததா தேவ்யா ஸாவித்ர்யா ந்ரு'பஸத்தம
அரசர்களில் சிறந்தவரே, அப்போது அந்த தேவியாம் சாவித்ரி என்னை இப்படிச் சொன்னாள்.
ப்ரதிபாஸ்யம்தி தே வேதா தர்மஶாஸ்த்ராணி நாரத
நாரதா, உனக்கு வேதங்களும் தர்ம சாஸ்திரங்களும் வெளிப்படும்.
ஜ்ஞாநம் ஷடம்கஸஹிதம் ஶாஸ்த்ராணி விவிதாநி ச 5.2.58.
ஆறும் அங்கங்களுடன் கூடிய அறிவும், பல்வேறு சாஸ்திரங்களும் உனக்கு கிடைக்கும்.
ப்ரயாகேநார்சிதோ தேவோ மம ஜ்ஞாநஸ்ய காரணாத்
என் அறிவுக்காக, பிரயாகத்தில் அந்த தேவனை வழிபட்டார்கள்.
ததாப்ரப்ரு'தி தல்லிம்கம் தீர்தகோடிஶதைர்வ்ரு'தம்
அந்த நேரத்திலிருந்து, அந்த லிங்கத்தை நூற்றுக்கணக்கான தீர்த்தங்கள் சூழ்ந்திருக்கின்றன.
கிமநேநாஶ்வமேதேந இஷ்டேந ந்ரு'பஸத்தம
அரசர்களில் சிறந்தவரே, இப்போது நடந்துள்ள இந்த அசுவமேத யாகத்தால் என்ன பயன்?
தபஸா கிம் ஸுதப்தேந காயக்லேஶகரேண து
உடலை வதைக்கும் தவம் எவ்வளவு சிறப்பாக செய்தாலும், அதனால் என்ன பயன்?
ப்ரியவ்ரதோ மஹாதேவி மஹாகாலவநம் கதஃ
பெரிய தேவி, பிரியவ்ரதன் மகாகால வனத்திற்குச் சென்றான்.
ததர்ஶ தத்ர தல்லிம்கம் நவநத்யாஸ்து தக்ஷிணே
அங்கு, நவநதி ஆற்றின் தெற்குக் கரையில் அந்த லிங்கத்தை அவன் கண்டான்.
மயா ஸம்மாநிதோ தேவி கணாநாமதிபஃ க்ரு'தஃ தே தந்யா மாநுஷே லோகே க்லிஶ்யந்த்யந்யே நிரர்தகாஃ
தேவி, அவனை நான் மதித்து, கணாதிபதியாக்கினேன். மனித உலகில் அவர்கள் பாக்கியசாலிகள்; மற்றவர்கள் பயனில்லாமல் தவிக்கின்றனர்.
யா கதிர்யோகயுக்தஸ்ய ஸத்த்வஸ்தஸ்ய மநீஷிணஃ
யோகத்தில் நிலைத்தும், நற்குணங்களில் உறுதியும் கொண்ட ஞானிகள் அடையும் அந்த நிலை—
மாகமாஸே ஸமேஷ்யம்தி ப்ரயாகேஶ்வரதர்ஶநம்
மாக் மாதத்தில், அவர்கள் பிரயாகேஸ்வரரை தரிசிக்க வருவார்கள்.
ஏஷ தே கதிதோ தேவி ப்ரபாவஃ பாபநாஶநஃ 5.2.58.
தேவி, பாவங்களை நீக்கும் அந்த மகிமையை உனக்கு நான் கூறினேன்.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் பஞ்சம ஆவம்த்ய கம்டே சதுரஶீதிலிங்கமாஹாத்ம்யே ப்ரயாகேஶ்வரமாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாமாஷ்டபம்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, எண்பத்திநான்கு லிங்கங்களின் பெருமை கூறும் பகுதியில், ஐந்தாவது அவந்தியக் காண்டத்தில், பிரயாகேஸ்வரர் பெருமை என்ற பெயருடைய ஐம்பத்தெட்டாவது அதிகாரம் ஸ்காந்த மகாபுராணத்தில் முடிகிறது.
யஸ்ய தர்ஶநமாத்ரேண ஸித்திஃ பும்ஸாம் ப்ரஜாயதே
யாரை ஒரு பார்வை பார்த்தாலே மனிதர்களுக்கு Siddhi ஏற்படுகிறதோ—
ஆஸீதஶ்வஶிராநாம ராஜா பரமதார்மிகஃ
அசுவசிரா என்ற பெயருடைய, மிக உயர்ந்த தர்மம் கொண்ட ஒரு மன்னன் இருந்தான்.