அஹம் ப்ரு'ஹஸ்பதேஃ பார்ஶ்வே ப்ரேஷிதோऽஸ்மி கணாதிப ஆயாஸ்யாமி க்ஷணேநைவ தாவத்காலம் ப்ரதீக்ஷ்யதாம்
கணாதிபதி, நான் ப்ருஹஸ்பதியால் இங்கே அனுப்பப்பட்டேன்; ஒரு கணம் காத்திருங்கள், உடனே திரும்பி வருகிறேன்.
இத்யுக்த்வா நாரதோ தேவி மம பார்ஶ்வமுபாகதஃ
இவ்வாறு கூறி, தேவியே, நாரதர் என் அருகில் வந்தார்.
ஈத்ரு'ஶோ துர்ல்லபோ ப்ரு'த்யோ கம்டேந ஸத்ரு'ஶஃ ப்ரபோ ஸ்திதஃ ஸம்வத்ஸரம் ஸாக்ரம் ப்ரவேஶம் ந ச லப்தவாந்।।௧௪ தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்ய நாரதஸ்ய முநேஸ்ததா
பிரபு, கண்டனைப் போன்ற ஒரு உழைக்கும் பணியாளர் மிகவும் அரிது; அவன் ஒரு வருடம் கூடுதலாக காத்திருந்தும் உள்ளே செல்ல முடியவில்லை.
மாம் த்யக்த்வா ஹி கதோந்யத்ர ஸேவார்தம் பரவேஶ்மநி
அவன் என்னை விட்டுவிட்டு வேறு ஒருவரின் வீட்டில் சேவை செய்யச் சென்றான்.
பதிதோ பூதலே கம்டோ தேவதாருவநாம்திகே
கண்டன், தேவதாரு காடருகில் பூமியில் விழுந்தான்.
ப்ரோக்தம் ஶோகோத்தரேணைவ வசநம் கத்கதாக்ஷரம்
அவன் துயரத்தில் கண்ணீர் கலந்த குரலில் வார்த்தைகள் தடுமாறி பேசினான்.
ஸ யாதி நரகம் கோரமபகீர்திம் ச விம்ததி யஸ்மாத்ஸ்வாமீ ந மே ப்ரஹ்மா ந ச தேவோ மஹேஶ்வரஃ
எனக்கு பிரம்மாவும், மகேஸ்வரனும் ஆண்டவராக இல்லாததால், அவன் கொடிய நரகத்திற்கும், பழியையும் அடைகிறான்.
ஏவம் விலபதஸ்தஸ்ய நாரதோ முநிஸத்தமஃ 5.2.57.
இவ்வாறு அழுது புலம்பியபோது, அந்த மகானாகிய நாரதர்—
தேவதாருவநே தேவி தர்ஶநார்தம் தபஸ்விநாம்
தேவியே, தேவதாரு வனத்தில், தவசிகளைக் காணும் பொருட்டு—
அவஸ்தாமீத்ரு'ஶீம் க்ரு'த்வா கிமந்யந்மே கரிஷ்யதி
இப்படி ஒரு நிலை ஏற்படுத்திவிட்டபின், இன்னும் என்ன செய்வான்?
கணாத்யக்ஷ ந தே கார்யோ மந்யுஃ புண்யவிநாஶநஃ
கணாதிபதி, புண்ணியம் அழியும் கோபத்தை மனத்தில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டாம்.
ப்ராயஶ்சித்தவிஶுத்தாத்மா ப்ரபும் ப்ராப்ஸ்யஸி ஶம்கரம்
பாவங்களை நீக்கி மனம் தூய்மையடைந்தால், நீ சங்கரனை அடைவாய்.
ரேவம்தேஶ்வர பூர்வே து வித்யதே லிம்கமுத்தமம்
ரேவையின் முடிவில் முன்பே ஒரு சிறந்த லிங்கம் உள்ளது.
இத்யுக்தோ நாரதேநைவ ஜைகீஷவ்யஃ ஸமாகதஃ
நாரதர் இவ்வாறு கூறியபோது, ஜைகீஷவ்யர் அங்கு வந்தார்.
நாரதேந கணாத்யக்ஷ கீர்த்திஸ்தே பவிதாऽக்ஷயா
கணாதிபதி, நாரதரால் உன் புகழ் என்றும் அழியாததாகும்.
அத்ரிணா ப்ரு'குணா தேவி லோமஶேந ஸுரர்ஷிணா
அத்ரி, ப்ருகு, தேவியே, மற்றும் தேவர்களில் முனிவராகிய லோமசர்—
யத்ர கம்டாநிநாதேந யுத்யதோ மம ஸம்யுகே த்ரு'ஷ்டம் தத்ர கணேநைவ லிம்கம் தேஜோமயம் ஶுபம்
அங்கு, எனது போரில் மணி ஓசை முழங்கிய இடத்தில், அந்த கூட்டம் ஒளிவீசும், Mangalam ஆன லிங்கத்தை பார்த்தது.
தர்ஶநாத்தஸ்ய லிம்கஸ்ய பூயோ கம்டோ கணோऽபவத் 5.2.57.
அந்த லிங்கத்தை பார்த்ததால், மணி என்றவன் மீண்டும் கணமாக ஆனான்.
கண்டோபிநம்திதோऽத்யர்தம் விமாநைஃ ஸார்வகாமிகைஃ
மணி மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்யும் விண்ணுலக ரதங்களால் பெரிதும் போற்றப்பட்டான்.
யே பஶ்யந்தி விஶாலாக்ஷி தேவம் கண்டேஶ்வரம் ஶிவம்
பெரும் கண்களையுடையவளே, யார் மணி ஈசுவரன் சிவனைப் பார்ப்பார்களோ,
யாஸ்யம்தி ஸுசிரம் காலம் மம லோகம் ஸநாதநம்
அவர்கள் நீண்ட காலம் எனது நிலையான உலகிற்கு செல்வார்கள்.
வ்யாதிதோ யதி வா தீநோ துஃகிதோ வா பவேந்நரஃ தீப்தகாம்சநவர்ணாபைர்விமாநைஃ ஸார்வகாமிகைஃ
ஒருவன் நோயால் பாதிக்கப்பட்டவனாக இருந்தாலும், ஏழையாக இருந்தாலும், துக்கத்தில் இருந்தாலும், பிரகாசமான பொன்னிற விண்ணுலக ரதங்களில் எல்லா ஆசைகளும் பூர்த்தியாக உயர்வான்.
கம்தர்வாப்ஸரஸாம் மத்யே ஸ்வர்கே மோததி மாநவஃ
கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சராஸ் நடுவில், அந்த மனிதன் விண்ணுலகில் மகிழ்வான்.
ததஃ ஸ்வர்காத்பரிப்ரஷ்டஃ ஸர்வைஶ்வர்யஸமந்விதஃ ராஜா வா ராஜதுல்யோ வா ஜம்பூத்வீபபதிர்பவேத்
பின்னர், விண்ணுலகத்திலிருந்து கீழே வந்தாலும், எல்லா ஐசுவரியங்களும் உடையவனாக, அரசனாகவோ, அரசனை ஒத்தவனாகவோ, அல்லது ஜம்பூத் தீவின் அதிபதியாகவோ பிறப்பான்.
யஃ பூஜயதி தேவேஶம் ஶ்ரத்தயா பரயா யுதஃ
யார் மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் தேவர்களின் தலைவனை வழிபடுகிறார்களோ,
ஏஷ தே கதிதோ தேவி ப்ரபாவஃ பாபநாஶநஃ
தேவியே, பாவங்களை அழிக்கும் இந்த மகிமை உனக்காக கூறப்பட்டது.
இதி ஶ்ரீஸ்காம்தே மஹாபுராண ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாம் பஞ்சம ஆவம்த்யகண்டே சதுரஶீதிலிங்கமாஹாத்ம்யே கண்டேஶ்வர மாஹாத்ம்யவர்ணநம்நாம ஸப்தபம்சாஶத்தமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, புகழ் பெற்ற ஸ்கந்த மகாபுராணத்தில், எண்பத்திநானாயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட தொகுதியில், ஐந்தாவது அவந்தியக் காண்டத்தில், எண்பத்திநான்கு லிங்கங்களின் பெருமையில், மணி ஈசுவரன் மகிமை கூறும் ஐம்பத்தேழாவது அதிகாரம் முடிந்தது.
அஷ்டாதிகம் விஜாநீஹி பம்சாஶத்தமமீஶ்வரம்
ஐம்பத்தி எட்டாவது ஈசுவரனை நீ அறிந்து கொள்.
ஆஸீத்ப்ரதமகல்பே து மநுஃ ஸ்வாயம்புவஃ புரா
முதல் கல்பத்தில், பழைய காலத்தில், ஸ்வாயம்புவ மனு இருந்தார்.
ஸ சேஷ்ட்வா பஹுபிர்யஜ்ஞைஃ ஸமாப்தவரதக்ஷிணைஃ
அவர் பல யாகங்களை, பெரும் தானங்களுடன் செய்து முடித்தார்.