एष ते कथिता देवि प्रभावः पापनाशनः
देवं स्वर्गप्रदं देवि महापातकना शनम्
पुरा वैवस्वते कल्पे प्राप्ते वाराहसंज्ञके
महाकालवने रम्ये रममाणस्य पार्वति
पृष्टोऽहं च तदा श्रुत्वा शब्दं चातीव दुःसहम्
एते गणेशाः क्रीडंति मध्ये वै वीरको गणः
कुसुमैर्हन्यतेऽप्यर्थं पूज्यते कुसुमोत्करैः
नानाश्चर्यगुणाधारो गणेश्वरशतार्चितः
न दृश्यते विना पुण्यैः पुत्रस्याननपंकजम्
कदाहमीदृशं पुत्रं द्रक्ष्याम्यानन्ददायकम् प्रोक्तं पार्वति पुत्रोऽयं प्रदत्तो वीरकोऽधुना
एष एव सुतस्तेस्तु नयनानन्ददायकः 5.2.38.
मदीयं वचनं श्रुत्वा प्रेषिता विजया त्वया
विजयोवाच गणपं गणमध्ये च वर्त्तिनम् किमुन्मत्तवदत्यर्थं नृत्यरागेण मोहितः
इत्युक्तो भयसंत्रस्तः कुसुमैर्भूषितस्तदा
भूषितं कुसुमैर्दृष्ट्वा भयत्रस्तं च वीरकम्
एह्येहि जातोऽसि मे पुत्रकस्त्वं देवेन दत्तोऽधुना वीरकोसि
मूर्धन्युपाघ्राय सम्मार्ज्य गात्राणि सा भूषयामास दिव्यैः स्वयं भूषणैः
कोमलैः पल्लवैश्चित्रितैश्चारुभिर्दिव्य मन्त्रोद्भवैस्तस्य शुभ्रैस्ततः
एवमाधाय चोवक्थ कृत्वा स्रजं मूर्ध्नि गोरोचनापत्रभंगोज्वलैः
सोऽपि सिद्ध्याकुले गण्डशैले मिलद्रत्नजाले वृहच्छा लतालाकुले
क्षणं स्वल्पपंके जले पंकजाले क्षणं वृक्षखण्डे शुभे निष्कलंके 5.2.38.
एवं विक्रीडतस्तस्य वीरकस्य गणस्य च
ऐश्वर्यं दीयतामस्य मम पुत्रस्य शंकर
लिंगत्वमक्षयत्वं च स्थानं दिव्यं सुदुर्ल्लभम् ब्रह्मेन्द्रवरुणादित्यलोकपालेश्वरेश्वरैः
एतैरेव गणैः सार्द्धं स्तूय मानं महात्मभिः
कुसुमेश्वरसंज्ञस्तु तस्मात्ख्यातो भवत्विति
मत्प्रभावसमं दिव्यं सेवितं गणपैः सदा
पश्य किन्नरनारीणां गायन्तीनां मनोरमम्
विद्याधरैः परिवृतः कुसुमेशो वरानने कुसुमेश्वरतां नीतो यदा कुसुममंडितः
स्थानं दत्तं विशालाक्षि शिवलिंगस्य चोत्तरे