श्राद्धेषु यः पठेदेतां जटेश्वरकथां शुभाम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण मुच्यते ब्रह्महत्यया
पुरा त्रेतायुगे देवि रामः शस्त्रभृतां वरः
रेणुकागर्भसंभूतः स्वयं रामो बभूव ह
स कदाचिन्नियुक्तोऽसौ मुनिना जमदग्निना
स पितुर्वचनं श्रुत्वा भ्रातॄणां मातुरेव च
सर्वेषां पृथिवीशानां त्वमजेयो भविष्यसि
गृहाण परशुं पुत्र वह्निज्वालोद्भवं दृढम्
अथ केनापि कालेन कार्त्तवीर्यार्जुनो नृपः
जघान जमदग्निं तु कामधेनुकृते कुधीः
अथ पश्यंतु मे वीर्यं त्रयो लोकाः सनातनम्
मत्पिता निहतो येन सत्कर्मनिरतः सदा
इत्युक्त्वा क्रोधरक्ताक्षः कार्त्तवी र्यार्जुनं भुवि
कृत्स्नं बाहुसहस्रं च चिच्छेद भृगुनंदनः
रथस्थं पातयामास जघान नृपतिं प्रिये
कृत्वा निःक्षत्रियां चैव भार्गवः स महाबलः
तस्मिन्यज्ञे महादाने दक्षिणां भृगुनंदनः
वारुणांस्तुरगाञ्छुभ्रान्रथं च रथिनां वरः
तदा तस्मिन्महायज्ञे वाजिमेधे महायशाः
एवं किल पुराणेषु सर्वागमभिदादिषु
अश्वमेधेन यज्ञेन ब्रह्महत्या विनश्यति
मया पुनर्नृशंसेन बहवः प्राणिनो हताः
स्त्रियो वृद्धाश्च बालाश्च माता चैव विशेषतः
चिंतयित्वा मुहूर्तं तु गतो रैवतकं गिरिम्
तथापि न गता हत्या ह्यनेकप्राणिसंभवा
सह्ये हिमालये रम्ये पुण्ये बदरिकाश्रमे
यमुनां चंद्रभागां च गंगां त्रिपथगामिनीम्
विशालां कपिलां दुर्गां गंभीरां गोमतीं शिवाम्
गयां चैव कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्करं तथा