येप्यन्ये देवगन्धर्वा यक्षराक्षस मानवाः
तेऽपि कामानवाप्स्यन्ति यांश्च कांश्च सुदुर्लभान्
निःसपत्नत्वमतुलं यच्चान्यत्तदवाप्नुयात् तेपि पापविनिर्मुक्ता भविष्यंति गत ज्वराः
जटेश्वरं प्रपश्यंति भक्त्या ये च दिनेदिने
व्याधितो व्याधिना मुक्तो दुःखी दुःखात्प्रमुच्यते
जटेश्वरस्य माहात्म्यं ये पठिष्यंति पार्वति
ते सर्वकामानाप्स्यंति गतिमंते च मत्पुरे 5.2.28.
गुर्विणी लभते पुत्रमरोगं श्रुतिभूषणम्
मांगल्यमिदमायुष्यं धर्मकामाश्रयं महत्
दुर्भुक्तं दुर्जनस्पर्शं यच्चाल्पायुःकरं भवेत्
श्राद्धेषु यः पठेदेतां जटेश्वरकथां शुभाम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण मुच्यते ब्रह्महत्यया
पुरा त्रेतायुगे देवि रामः शस्त्रभृतां वरः
रेणुकागर्भसंभूतः स्वयं रामो बभूव ह
स कदाचिन्नियुक्तोऽसौ मुनिना जमदग्निना
स पितुर्वचनं श्रुत्वा भ्रातॄणां मातुरेव च
सर्वेषां पृथिवीशानां त्वमजेयो भविष्यसि
गृहाण परशुं पुत्र वह्निज्वालोद्भवं दृढम्
अथ केनापि कालेन कार्त्तवीर्यार्जुनो नृपः
जघान जमदग्निं तु कामधेनुकृते कुधीः
अथ पश्यंतु मे वीर्यं त्रयो लोकाः सनातनम्
मत्पिता निहतो येन सत्कर्मनिरतः सदा
इत्युक्त्वा क्रोधरक्ताक्षः कार्त्तवी र्यार्जुनं भुवि
कृत्स्नं बाहुसहस्रं च चिच्छेद भृगुनंदनः
रथस्थं पातयामास जघान नृपतिं प्रिये
कृत्वा निःक्षत्रियां चैव भार्गवः स महाबलः
तस्मिन्यज्ञे महादाने दक्षिणां भृगुनंदनः
वारुणांस्तुरगाञ्छुभ्रान्रथं च रथिनां वरः
तदा तस्मिन्महायज्ञे वाजिमेधे महायशाः