तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वाम देवो महामुनिः
महाकालवनं गच्छ महाराज ममाज्ञया
पापसंघप्रहर्त्ता च सर्ववेदेषु पठ्यते
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वामदेवस्य पार्थिवः
तत्र दृष्ट्वा जगद्वंद्यं देवदेवं जटेश्वरम्
शिवाय ते नमो नित्यं विश्वकाय नमोनमः
नमो जटाय रामाय माययाक्रांतकारिणे 5.2.28.
नमो भोगाय धूम्राय नमोऽस्तु गगनात्मने
नमो महांधकारार्क नमस्ते शत्रुघातिने नमः कनकवर्णाय नमो मोहितमोहिने
नमः सुरूपाय सुरार्चिताय नमो विरूपाय प्रकृतेः पराय
इति स्तुतस्तदा देवि महादेवो महेश्वरः
भस्मचर्चितसर्वांगो भोगिभोगांगदोज्वलः
मुक्तालतानिभाभिस्तु जटाभिर्भूषितो विभुः
भोगींद्रफणबद्धाभिः सितपीतादिभिस्तथा
राजानं प्रत्युवाचेदं वचनं पर्वतात्मजे
जटीभूतं च ते पापं गतं मद्दर्शनेन वै
इत्युक्तो देवदेवेन वीरधन्वा महीपतिः 5.2.28.
कामगेन विमानेन स्तूयमानो गणैः प्रिये
लिंगश्चातः समाख्यातो नाम्ना देवो जटेश्वरः तेषां पापं जटीभूतं तत्क्षणादेव नश्यति
येऽर्चयंति सदा देवि देवदेवं जटेश्वरम्
येप्यन्ये देवगन्धर्वा यक्षराक्षस मानवाः
तेऽपि कामानवाप्स्यन्ति यांश्च कांश्च सुदुर्लभान्
निःसपत्नत्वमतुलं यच्चान्यत्तदवाप्नुयात् तेपि पापविनिर्मुक्ता भविष्यंति गत ज्वराः
जटेश्वरं प्रपश्यंति भक्त्या ये च दिनेदिने
व्याधितो व्याधिना मुक्तो दुःखी दुःखात्प्रमुच्यते
जटेश्वरस्य माहात्म्यं ये पठिष्यंति पार्वति
ते सर्वकामानाप्स्यंति गतिमंते च मत्पुरे 5.2.28.
गुर्विणी लभते पुत्रमरोगं श्रुतिभूषणम्
मांगल्यमिदमायुष्यं धर्मकामाश्रयं महत्
दुर्भुक्तं दुर्जनस्पर्शं यच्चाल्पायुःकरं भवेत्