भुंक्ष्व भोगान्न यास्येतां यातनां पापकर्मणाम्
यदार्त्तजंतुं निर्वाणमानेतुमिति मे मतिः
तस्मान्न तावद्यास्यामि यावदेते सुदुःखिताः
प्राप्स्यंते ते यदि सुखं बहवो दुःखिते मयि
अवश्यमस्माद्गंतव्यं तस्मात्पार्थिव गम्यताम्
एतस्मिन्नंतरे धर्मः शक्रेण सहितोब्रवीत्
एह्येहि पुरुषव्याघ्र कृतमेतावता प्रभो 5.2.27.
न च मन्युस्त्वया कार्यः शृणु मे वचनं विभो
नयामि त्वामहं स्वर्गं त्वया सम्यगुपासितः
निमिरुवाच नरके मानवा धर्म पीड्यंतेऽत्र सहस्रशः
स्वर्गे त्वयापि गंतव्यं नृप पुण्येन कर्मणा
विशिष्टं मम किं पुण्यं शुभं तद्वक्तुमर्हसि
तस्यां त्वया महाबाहो महाकालवनोत्तमे
तद्विशिष्टं च ते पुण्यं तस्य संख्या न विद्यते एते नारकिकाः सर्वे क्षपयंतु स्वकर्मजाम्
यदि मत्संनिधावेषामुत्कर्षो नोपजायते
तस्माद्यत्सुकृतं किंचिद्विशिष्टतरमस्ति वै
तदुत्पन्नस्य पुण्यस्य कलामेभ्यः प्रयच्छ वै ।। 5.2.27.
तत्पुण्यस्य प्रभावेण मोक्ष्यंते नरकादिमे
ततोऽब्रवीद्धर्मराजो निमिं शक्रसमन्वितः
एतांश्च नारकान्पश्य विमुक्तान्पापकर्मणः
विमानं चाधिरोप्यैनं स्वर्लोकमनयद्धरिः
प्रभावात्तस्य देवस्य स्वर्गलोकं गताः प्रिये
स्तुतो देवगणैः सर्वैर्नरकादवतारकः
यः पश्यति नरो नित्यं देवं चानरकेश्वरम्
येनुमोदंति देवस्य दर्शनं पर्वतात्मजे
समतीतं भविष्यच्च कुलानामयुतं नरः
शिवयोगसमायुक्ता कृष्णा या च चतुर्दशी 5.2.27.
ये चायाzति नरास्तस्यां देवं चानरकेश्वरम्
कर्मणा मनसा वाचा यत्पापं समुपार्जितम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः