न मे वेत्ति परं रूपं स्वयं साक्षात्प्रजापतिः 5.2.25.
यदेतद्दृश्यते तेजो लिंगरूपं यशस्विनि
अनेकजन्मसंशुद्धा योगिनोऽनुग्रहान्मम
ईश्वर उवाच यस्य दर्शनमात्रेण निष्कलंको नरो भवेत्
अत्रिर्नाम महाभागो ब्रह्मणो मानसः सुतः
तस्य पुत्रोऽभवत्सोमो दक्षोथ मातृभागतः
सोमपत्न्यो हि मंतव्यास्तासां श्रेष्ठा तु रोहिणी
इतराः प्रोचुरागत्य दक्षस्याग्रे यथातथम्
यदा न वारितस्तस्थौ दक्षः कुद्धस्तदा प्रिये
एवं शप्तस्तु सोमो वै तदा ह्यंतर्हितोऽभवत्
अनेकत्वं विहायैतज्जलदेहं सनातनम्
एवमंतर्हितः सोमो गतो वै दक्षशापतः वैराजं ब्रह्मसदनं ब्रह्माणं समुपस्थिताः
तस्याग्रे कथयामासुर्नमस्कृत्य पुनःपुनः 5.2.26.
स्रष्टा च हव्यकव्यानां पाहि नः शरणागतान्
आश्वासयामास सुरान्सुश्लिष्टैर्वचनांबुभिः
शापांतं भगवान्देवो विष्णुरेव करिष्यति शरण्यं शरणं विष्णुमुपतस्थुर्गतव्यथाः
ब्रह्मणा सहिता देवि स्तुतिं चक्रुः समाहिताः नमस्तेऽस्तु हृषीकेश महापुरुषपूर्वज
नारायण जगन्नाथ देवास्त्वां शरणं गताः
त्वं हि नः परमो देवो ब्रह्मादीनां सुरोत्तम
विना सोमेन चौषध्यो नष्टा देव महीतले
भयं त्यजध्वममरा अभयं वो ददाम्यहम्
एवमुक्त्वा तु भगवान्विसृज्य त्रिदशेश्वरान्
यदा स्मृतो न चाभ्येति तदा क्रुद्धो जनार्दनः 5.2.26.
देवैरसुरसंघैश्च मथ्यतां कलशोदधिः
अमृतं तत्र लप्स्यध्वं रत्नानि विविधानि च
मंथानं मंदरं कृत्वा नेत्रं कृत्वा च वासुकिम्
सोमार्थे च पुरा देवि तथैवासुरदानवाः
विबुधाः सहिताः सर्वे यतः पुच्छं ततः स्थिताः
शिरस्युद्यम्य नाग स्य पुनः पुनरवाक्षिपत्
तत्र नानाजलचरा विनिष्पिष्टा महाद्रिणा