अस्माद्भूतानि लिंगानि महाभूतानि पञ्च वै
स्थलमापस्तथाकाशं जन्म चापि चतुर्विधम्
चतुर्द्धा जन्मचिह्नं यल्लिंगेस्मिन्नेव लक्ष्यते
रजःसत्त्वं तमोभावस्तस्माल्लिंगाच्च जायते
अव्यक्तकारणं सूक्ष्मं यत्तत्सदसदात्मकम्
विश्वेदेवास्तथादित्या वसवोऽथाश्विनावपि 5.2.24.
आपो द्यौः पृथिवी वायुरंतरिक्षं दिशस्तथा
यच्चान्यदपि तत्सर्वं संभूतं लोक साक्षिकम्
अतो महालयोनाम विख्यातो भुवनत्रये
यः पूजयति तल्लिंगं रुद्रमूर्त्या महालयम्
महालयेश्वरे पुण्ये पूजिते परमेश्वरे भवंतीह महाभागे यतस्तैरपि पूज्यते
यस्य दर्शनमात्रेण मुक्तिर्भवति पार्वति
पुरा राथंतरे कल्पे बभूव द्विजसत्तमः
महाकालसमीपे तु मुक्तिलिंगमनुत्तमम्
ततस्तेपे जिताहारो वत्सराणि त्रयोदश
शिप्रां विप्रप्रियां पुण्यां महापातकना शिनीम्
व्याधं महाधनुष्पाणिं रक्तनेत्रं सुभीषणम्
तं दृष्ट्वा क्षुभितो विप्रो ब्रह्मघ्नस्य भयादिति
तं दृष्ट्वांतर्गतहरिर्व्याधो भीत इवाग्रतः
इदानीं स्वगता बुद्धिस्त्वां दृष्ट्वैव महाप्रभम्
ब्राह्मणानां सहस्राणि स्त्रीणामयुतशस्तथा 5.2.25.
न च मे व्यथितं चित्तं कदाचिदपि जायते
उपदेशप्रदानेन प्रसादं कर्तुमर्हसि
ब्रह्महा पापकर्मेति मत्वा ब्राह्मणपुंगवः
स्नात्वा सद्यः समायातो मुक्ति लिंगसमीपतः
तत्क्षणाद्दिव्यदेहस्तु तस्मिँल्लिंगे लयं गतः चिंतयामास सहसा मुक्तिः प्राप्ता वरानने
व्याधेन पापयुक्तेन समाधिरहितेन च
न प्राप्ता परमा मूर्त्तिर्मुक्तिर्नैव च लभ्यते अन्तर्जलगतो भूत्वा चचार विपुलं तपः
कस्यचित्त्वथ कालस्य तां नदीमगमत्किल
अंतर्जलचरं विप्रं यावद्व्याघ्रो जिघृक्षति