देवदानवगंधर्वमुनिचारणभोगिनाम्
जगच्चराचरं देव कुत्र स्थित्वासृजस्य लम्
कोऽसौ महालयो रौद्रग्रहरूपी व्यवस्थितः
इति पृष्टस्त्वया देवि मया ते कथितं पुरा
पृथिव्यादीनि भूतानि महाकालवने प्रिये
ब्रह्मलोकादिभिर्लोकैरनौपम्यगुणं शुभम् 5.2.24.
परं ब्रह्ममयं लिंगं तत्र तिष्ठति सर्वदा
तत्र ब्रह्मादयो देवा विष्णुस्तत्रैव संस्थितः तस्माल्लिंगात्समुत्पन्नो महानात्मा महामतिः
भूतादिश्चाप्यहंकारो विष्णुः शंभुश्च पार्वति
सर्वतः पाणिपादं तत्सर्वतोऽक्षिशिरोमुखम्
अस्माद्भूतानि लिंगानि महाभूतानि पञ्च वै
स्थलमापस्तथाकाशं जन्म चापि चतुर्विधम्
चतुर्द्धा जन्मचिह्नं यल्लिंगेस्मिन्नेव लक्ष्यते
रजःसत्त्वं तमोभावस्तस्माल्लिंगाच्च जायते
अव्यक्तकारणं सूक्ष्मं यत्तत्सदसदात्मकम्
विश्वेदेवास्तथादित्या वसवोऽथाश्विनावपि 5.2.24.
आपो द्यौः पृथिवी वायुरंतरिक्षं दिशस्तथा
यच्चान्यदपि तत्सर्वं संभूतं लोक साक्षिकम्
अतो महालयोनाम विख्यातो भुवनत्रये
यः पूजयति तल्लिंगं रुद्रमूर्त्या महालयम्
महालयेश्वरे पुण्ये पूजिते परमेश्वरे भवंतीह महाभागे यतस्तैरपि पूज्यते
यस्य दर्शनमात्रेण मुक्तिर्भवति पार्वति
पुरा राथंतरे कल्पे बभूव द्विजसत्तमः
महाकालसमीपे तु मुक्तिलिंगमनुत्तमम्
ततस्तेपे जिताहारो वत्सराणि त्रयोदश
शिप्रां विप्रप्रियां पुण्यां महापातकना शिनीम्
व्याधं महाधनुष्पाणिं रक्तनेत्रं सुभीषणम्
तं दृष्ट्वा क्षुभितो विप्रो ब्रह्मघ्नस्य भयादिति
तं दृष्ट्वांतर्गतहरिर्व्याधो भीत इवाग्रतः
इदानीं स्वगता बुद्धिस्त्वां दृष्ट्वैव महाप्रभम्