उपायं दृष्टवांस्तत्र देवानां गुरुरग्रणीः
गच्छंतु त्रिदशाः सर्वे शिवस्य तु समीपतः
इति निश्चित्य ते देवि जग्मुः शीघ्रं सुरास्तदा 5.2.20.
गणानामधिपो नंदी द्वारि तिष्ठति यत्नतः
अथ प्रवेशो देवानां दुष्करो मम पार्श्वतः
अग्निना तद्धितं वाक्यमुक्तं तेषां पुरः शुभम्
वंचयित्वा प्रतीहारं कृतं तेन तथैव च
इन्द्राद्या अमरा देवा द्वारि तिष्ठंति संयताः
ततश्च तै- कुतो मह्यं प्रणामश्च यथाक्रमम्
तैरुक्तं त्यज्यतां चैव संभोगस्तु सुदारुणः
ततः शप्तो मया नंदी भूलोकं गच्छ सत्वरम्
सोच्छ्वासहृदयो दीनो दुःखव्याकुललोचनः
वंचितश्चाग्निना बाढं वासवेन विशेषतः 5.2.20.
स दृष्टो लोकपालैस्तु तामवस्थां गतो गणः
सर्वं निवेदितं तेन तेषामग्रे च नंदिना
ततश्च वचनं श्रुत्वा नंदी रोमांचकंचुकः पूजयामास विधिवद्धृत्वा कपालिकीं तनुम्
अशरीरसमुत्पन्ना वाणी लिंगात्तदा प्रिये पूजितोऽसौ महाभक्त्या प्रतीहारेण नंदिना
तदाप्रभृति लोकेस्मिन्प्रतीहारेश्वरेश्वरः प्रभावः सर्वलोकानामत्यभीष्टफलप्रदः
पूजयिष्यंति ये भक्त्या प्रतीहारेश्वरं शिवम्
सप्तजन्मकृतं पापं स्वल्पं वा यदि वा बहु
मनसा ये स्मरिष्यति प्रतीहारेश्वरं शिवम्
ईश्वर उवाच यस्य दर्शनमात्रेण तिर्यग्योनिर्न लभ्यते
कौशिकोनाम राजाभूत्कुक्कुटो जायते सदा
व्याप्ता च पृथिवी तेन सशैलवनकानना
विशालानाम विख्याता भार्या तस्य महीपतेः
तया चकार सहितः स राज्यं राजसत्तमः
तया सार्द्धं कदाचिच्च सुरतं नास्ति पार्वति
एवं गच्छति काले तु सह राज्ञा स्मरातुरा ददर्श कीटमिथुनमनंगकलहातुरम्
प्रसादयंस्तथा कीटः स्वां प्रियां च मुहुर्मुहुः
भजस्व मां यथाकाममनंगशरपीडितम्