मुहूर्तं ध्यानमालंब्य किंचिन्मील्य च लोचने 5.2.16.
महाकालवने रम्ये शीघ्रं गच्छंतु विह्वलाः सेवध्वं परमं लिंगमीशानेश्वरसंज्ञकम्
पुरा चेशानकल्पे तु ईशानेन सुखेन हि उत्तमांगपदं लब्धं शंकरस्य च मूर्द्धनि
तस्याराधनमात्रेण मनोऽभीष्टं हि लभ्यते
नारदस्य वचः श्रुत्वा देवा मुदितमानसाः
ईशानेशान ईशान तत्पुरुष नमोऽस्तु ते
त्र्यक्ष भर्ग महादेव उमाकांत नमोनमः
नमः शंभो नमो रुद्र विरूपाक्ष नमोनमः
स्थावराणि च भूतानि जंगमानि चराणि च
शिरस्ते गगनं देवा नेत्रे शशिदिवाकरौ
बाहवस्ते दिशः सर्वाः कुक्षिश्चैव महार्णवः 5.2.16.
इंद्रसोमाग्निवरुणा देवासुरमहोरगाः
त्वया व्याप्तानि भूतानि सर्वाणि भुवनेश्वर
भयानामपनेतासि त्वमेकः शत्रुसूदनः
न च विक्रमणैर्देव निर्वाणमगमत्परम्
आराधयित्वा सर्वे ते नमस्यंति च सर्वशः
धूमावृता महा ज्वाला यया दग्धः स दानवः
स्वाधिकारांश्च संप्रापुर्लिंगस्यास्य प्रभावतः
ऐश्वर्यशीलमस्यास्तीत्यस्माकं च विनिश्चितम्
ईशानेश्वरसंज्ञं तु ये समाराधयंति च
पूज्यमानः सदा देवैर्गंधर्वाप्सरसांगणैः 5.2.16.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राः स्त्रियः कुमारिकाः
यः करोति नरः सम्यग्दर्शनं नियमस्थितः
सर्वदा सर्वकार्येषु ते समर्था यशस्विनि
एवं ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण लोकोऽभीष्टानवाप्नुयात्
नंदनाख्ये वने देवि सर्वकामसमन्विते
शुककोकिलचक्राह्वचकोरकुररावृते
तत्रोपविष्टो वृत्रारिः सुरज्येष्ठश्च सेवितः
ततोन्यचित्ता संजाता किंचित्स्मृत्वा प्रमादतः