सोमवारेर्कवारे च स्नात्वा तस्यां समाहितः
राजसूयसहस्रस्य वाजपेयशतस्य च 5.2.14.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण यशः कीर्तिश्च जायते
आसीद्राजा पुरा देवि इंद्रद्युम्नो महीपतिः
दृष्ट्वा सोऽथ बहून्यज्ञान्भूमौ प्रचुरदक्षिणान्
स चाथ प्रत्युतः स्वर्गान्नष्टकीर्तिर्यदा क्षितौ पतितश्चिंतयामास भ्रशं शोकपरिप्लुतः
कृतस्य कर्मणस्त्वत्र भुज्यते यत्फलं दिवि
सोऽत्र दोषो मतस्तस्यामतस्तत्पतनं च यत्
स्वर्गभाजो भवंतीह यावत्कीर्तिश्च जायते यावत्स शब्दो भवति तावत्पुरुष उच्यते
अकीर्तिः कीर्त्त्यते यस्य लोके भूतस्य कस्यचित्
तस्मात्कल्याणवृत्तः स्यादन्यथा पतनं भुवि
अत्यंतं श्लाघयाम्यत्र कीर्त्तिं स्वर्गकरां पराम् 5.2.15.
यावत्कीर्त्तिर्मनुष्याणां वर्त्तते भुवि चाक्षया
न स्वेदो न च दौर्गंध्यं पुरीषं मूत्रमेव वा उह्यंते ते विमानैश्च नानाभरणभूषिताः
एवं विमृश्य नृपतिरिंद्रद्युम्नो वरानने
यत्र तेपे तपस्तीव्रं मार्कण्डेयो महामुनिः पप्रच्छ विनयोपेतस्तमृषिं शंसितव्रतम्
विदितास्तव धर्मज्ञ देवदानवराक्षसाः
न तेऽस्त्यविदितं किञ्चिदस्मिँल्लोके द्विजोत्तम कथं कीर्त्तिर्ध्रुवा लोके जायते किं तपःफलात्
यावत्कीर्तिर्भूमिसंस्था तावद्वस सुरैः सह
कल्कलेश्वरदेवस्य समीपे वाम भागतः
तस्याभ्यर्चनमात्रेण लप्स्यसे कीर्तिमुत्तमाम्
गत्वा स पूजयामास तल्लिंगं कीर्तितं त्विदम् 5.2.15.
अन्तरिक्षे विमानस्था प्रोचुर्वाचं नराधिपम्
अद्यप्रभृति राजेंद्र लिंगं त्वन्नाम नामतः
इन्द्रद्युम्नेश्वरं देवं पूजयिष्यंति ये नराः
स्वर्गं यास्यंति ते हृष्टाः स्तूयमानाः सुरर्षिभिः
दर्शनं ये करिष्यंति लोभाद्वापि प्रसंगतः
न स्वर्गात्पतनं तेषां यावदिंद्राश्चतुर्द्दश ते कुलं तारयिष्यंति मातृकं पैतृकं सदा
इत्युक्ता त्रिदशाः सर्वे लिंगं संपूज्य यत्नतः