न कैलासं गमिष्यामो न च मेरुं तथाविधम्
एषामरावती श्रेष्ठा ह्येषा भोगवती शुभा
एतस्मिन्नंतरे देवि शून्यं जातं त्रिविष्टपम् गमनाय मतिं चक्रे कृत्वा देहमथात्मनः
त्यक्त्वा मां त्रिदशाः सर्वे महाकालवनं गताः
इत्युक्त्वा तत्क्षणं प्राप्तो महाकालवनोत्तमे ददर्श रमणीयं तैर्देवैः परिवृतं तदा
एतस्मिन्नेव काले तु वागुवाचाशरीरिणी कर्कोटकस्य पूर्वे तु महामायाश्च दक्षिणे
इत्युक्तो देवदेवेन हृष्टस्तद्गतचेतसा
पूजयित्वा शुभैः पुष्पैरुवाचेदं वरानने 5.2.7.
ये त्वां पश्यंति यत्नेन अपि दुष्कृत कारिणः
अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां संक्रांतौ वा विशेषतः
विमानवरमास्थाय कामगं रत्नभूषितम्
किं दानैर्विविधैर्दत्तैः किं यज्ञैर्विविधैः कृतैः
यंयं काममभिध्याय पूजयिष्यंति मानवाः
त्रिदशैश्च पुनः प्रोक्तं दृष्ट्वा मल्लिंगमुत्तमम्
पूजयिष्यंति ये धन्या देवं त्रिविष्टपेश्वरम्
इत्युक्त्वा पूजयामास भूयो लिंगं त्रिविष्टपम्
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
यस्य दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्या प्रणश्यति
पुरा वैवस्वते कल्पे त्रेताकाले समागते
उपविष्टेषु विप्रेषु हूयमाने हुताशने
जीर्णकंथावृतो देवि मुंडः खट्वांगधारकः कपालं च करे कृत्वा कपालकृतभूषणः
ब्राह्मणाश्च ततः क्रुद्धा दृष्ट्वा मां जाल्मरूपिणम्
असकृत्पापपापेति गच्छगच्छ विडंबिताः
अकपालानि शौचानि इति वेदेषु गीयते
मया प्रोक्तास्तु ते विप्राः श्रूयतां द्विजसत्तमाः
कर्त्तव्या च दया सद्भिः सर्वदा सर्वदेहिनाम्
अहं कापालिको विप्रो भस्मभूषितविग्रहः 5.2.8.
आराधयामि सततं महादेवं जगत्पतिम्
अघघ्नं विश्रुतं लोके प्रारब्धं हि मया द्विजाः
मदीयं वचनं श्रुत्वा तैः प्रोक्तं द्विजसत्तमैः