दीप्तिर्लब्धा सुवर्णेन ज्वालामालाकुला तदा
यस्तमर्चयते भक्त्या स्वर्णज्वालेश्वरं शिवम् ऐश्वर्यं दानशक्तिश्च पुत्रपौत्रमनंतकम्
ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि यत्पापं कुरुते नरः
यत्फलं पिंडदानेन गयायां लभते नरः
गायत्र्याः शतसाहस्रैः सम्यग्जप्तैश्च यत्फलम्
यत्पुण्यं सर्वदानेन दत्तेन विधिपूर्वकम्
पूजयंति चतुर्दश्यां स्वर्णज्वालेश्वरं तु ये
रक्षितं त्रिदशैर्देवि गणैर्नानाविधैस्तथा 5.2.6.
मम प्रसादात्तद्देवि दृश्यते लिंगमुत्तमम्
यस्य दर्शनमात्रेण लभ्यते तत्त्रिविष्टपम्
पुरा वाराहकल्पे तु देवर्षिर्नारदोऽमलः
तत्रोद्यानवने रम्ये कल्पवृक्षैर्विराजिते
वीणावेणुरवैर्घुष्टे देवगंधर्वसेविते
ब्रह्मलोकादिभिर्लोकैरनौपम्यगुणे शुभे स्तूयमानं मुदा देवैः सि द्धचारणकिन्नरैः
पृष्टस्तु नारदो देवि वासवेन महामुनिः
महाकालवनं रम्यं सदानंदकरं शुभम्
पुण्यं पश्यंति ये लोका महाकालवनं शुभम्
स्वयं तिष्ठति देवोऽत्र सर्वभूतगणैर्वृतः
पृथिव्यां नैमिषं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् 5.2.7.
ततो दशगुणं प्रोक्तं प्रयागं सर्वकामिकम्
प्राची सरस्वती पुण्या तस्माद्दशगुणा स्मृता
तस्माद्दशगुणं देवि कुरुक्षेत्रं विशिष्यते
तस्या दशगुणं श्रेष्ठं महाकालं विशिष्यते
षष्टि कोटिसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च
शक्तयो नव कोट्यस्तु तस्मिन्क्षेत्रे वसन्ति हि
कृमिकीटपतंगाश्च मृता यत्र ततः क्रतौ माहात्म्यमद्भुतं श्रुत्वा नारदात्सुरसत्तमः
सर्वदेव गणैः सार्द्धमाजगाम त्वरान्वितः १- त्रिविष्टपादप्यधिकं प्रलयेऽप्यक्षयं स्मृतम्
विचित्राणि च हर्म्याणि कांचनानि शुभानि च 5.2.7.
वज्रेंद्रनीलरचिताः शुद्धस्फटिकसंनिभाः दृष्ट्वा तथाविधं रम्यं महाकालवनोत्तमम्
नारदं प्रशशंसुस्ते सर्वे देवा मुदान्विताः