पुत्रस्तु पितरं द्वेष्टि पिता पुत्रं तथैव च
मातरं स्वसुतो हंति माता पुत्रं हिनस्ति च
सुराणामसुराणां च सर्वं घोरतरं महत् तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च
सुवर्णार्थे महादेवि वमंतो रुधिरं बहु
असिशक्तिगदाऋष्ट्यो निपेतुर्धरणीतले
रुधिरेणावलिप्तांगा निहताश्च परस्परम्
हाहाकारः समभवद्भयकृच्च सहस्रशः
परिघैरायसैः पाशैर्वज्रकल्पैश्च मुष्टिभिः 5.2.6.
छिंधिभिंधि प्रधाव त्वं पातयाधिसरेति च
एवं तु तुमुले युद्धे वर्त्तमाने महाभये
क्षुभ्यंति स्म समुद्राश्च चेलुश्च धरणीधराः
ऋषयो वालखिल्याद्या देवाः शक्रपुरोगमाः
सोच्छ्वासा कथयामासुर्जर्जरीकृतमस्तकाः
तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां ब्रह्मा लोकपितामहः
मया पृष्टास्तु ते सर्वे केनैते जर्जरीकृताः
कश्चासौ दानवो दुष्टो येन वै पीडिता भृशम्
ते मामूचुस्तदा देवा ब्रह्माद्या भयकारणम्
लोभात्सर्वे विनष्टाः स्म सुवर्णस्य च कारणात् 5.2.6.
इति तेषां वचः श्रुत्वा मया ज्ञातं वरानने
लोकत्रयविनाशश्च सहसा येन वै कृतः
ब्रह्महा वह्निपुत्रस्तु यमुद्दिश्य मृतो जनः
धातवो हि भविष्यंति तस्य देहे न संशयः
एतस्मिन्नंतरे वह्निर्दृष्ट्वा पुत्रस्य चेष्टितम्
आजगाम सुवर्णेन सार्द्धं देवि ममांतिकम्
रक्षणीयस्त्वया देव पुत्रोयं तव शंकर
त्वयि तुष्टे महादेव प्राप्योऽयं नात्र संशयः
इति तस्य वचः श्रुत्वा पितृदेवमुखस्य च
स्नेहान्मया वह्निपुत्र उत्संगे च कृतस्तदा 5.2.6.
ददामि ते महाभाग वरं वरय शोभनम्
अहमाज्ञापयामि त्वां श्रेयश्चैवमवाप्स्यसि