अतो लिंगात्समुद्भूतं जगत्स्थावरजंगमम्
अस्माल्लिंगात्समुद्भूता वंशा देवर्षिपैतृकाः
यावत्यः सृष्टयश्चैव यावंतः प्रलयास्तथा
भूर्लोकाद्याश्च ये लोकाः पातालाः सप्त ये स्मृताः
दृश्यादृश्यं च तत्सर्वमतो लिंगाद्वरानने यदाहुः पुरुषं सूक्ष्मं नित्यं सदसदा त्मकम्
ध्रुवमक्षयमजरममेयं नान्यसंश्रयम्
अनाद्यंतं जगद्योनिं त्रिगुणप्रभवाव्ययम् 5.2.5.
प्रलयस्यांते तेनेदं दिव्यमासीदशेषतः
अहमुर्व्यां प्रबुद्धस्तु जगदादिरनादिमान्
प्रकृतिं पुरुषं चैव प्रदर्श्याशु जगत्पतिः
यथा संनिधिमात्रेण गंधः क्षोभाय जायते अनादिः कथ्यते देवो जगत्कारणतत्परम्
प्रधानं क्षोभ्यमाणं तु तेन लिंगेन पार्वति
यस्मिन्नंडे जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्
स एव क्षोभकः पूर्वं स क्षोभ्यः पृथिवीपतिः
उत्पन्नः स जगन्नाथो निर्गुणोऽपि रजोगुणः
ब्रह्मत्वे सृजते लोकांस्ततः सत्त्वातिरेकतः
ततस्तमोगुणोद्भिन्नो रुद्रत्वेनाखिलं जगत् 5.2.5.
यथा प्राग्वापकः क्षेत्री पालको लावकस्तथा
ब्रह्मत्वे सृजते लोकानुद्रत्वे संहरत्यपि
रजो ब्रह्मा तमो रुद्रः सत्त्वं विष्णुर्जगत्पतिः
कल्पे कल्पे ह्यनादिस्तु गीयते त्रिदशैः सदा
नाम प्राप्तं विशालाक्षि महाकालवनं सदा
अहं ज्यायानहं ज्यायान्कल्पादौ सृष्टिकारणात्
महाकालवने लिंगं कल्पेश्वरेति संज्ञकम् भविष्यति न संदेहो न वादः क्रियता मिति
ततो देवि गतो ब्रह्मा ऊर्द्ध्वलोकमनंतकम्
नादिर्दृष्टो न चांतश्च ब्रह्मणा केशवेन तु
वेदोक्तसूक्तैर्विविधैरभिनंद्य पुरःस्थितौ 5.2.5.
तस्मादनादिकल्पोऽयमद्यप्रभृति भूतले
पञ्चपातकसंयुक्तो यो मर्त्यो दुष्टमानसः
शिवमस्तु सदा तेषां येषां त्वं दर्शनं गतः