एतस्मिन्नंतरे देवा ब्रह्मविष्णु पुरःसराः
ऋषौ मंकणके देव नृत्यति नृत्यति सर्वतः
चलिताः पर्वताः स्थानात्क्षुभिता मेघपंक्तयः
स्रोतोमात्रा महानद्यो ग्रहा उन्मार्गतः स्थिताः
त्रैलोक्यं व्याकुलीभूतं यावन्नायाति संक्षयम्
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा त्रिदशानां यशस्विनि
द्विजरूपं समास्थाय मया पृष्टो द्विजोत्तमः
विरुद्धमृषिधर्माणां कामरागेण नर्त्तनम्
ब्राह्मणस्य तपो भ्रंशः सदाचारस्य सत्तम
अतएव हि मे नृत्यं सिद्धोऽहं नात्र संशयः ।। 5.2.2.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा हासोऽतीव मया कृतः
ततो विनिर्गतं भस्म तत्क्षणाद्धिमपांडुरम्
पश्य मेंऽगुष्ठतो ब्रह्मन्भूरि भस्म विनिर्गतम्
तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं लज्जितो द्विजसत्तमः
अब्रवीत्प्रांजलिर्भूत्वा विस्मितेनांतरात्मना
नान्यस्य विद्यते शक्ति रीदृशी भुवनत्रये
तपःक्षयकरं कर्म विरुद्धं नर्त्तनं सताम् तद्गतं सहसा देव मदीयं नर्त्तनेन सु
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा मयोक्तो द्विजसत्तमः
ज्ञानेनानेन विप्रेंद्र कं ते कामं करोम्यहम्
ऋषिरुवाच यदि देव प्रसन्नस्त्वं शरणागतवत्सल 5.2.2.
मया प्रोक्तं प्रसन्नेन तस्य विप्रस्य पार्वति
तत्रास्ते सर्वदा पुण्या सप्तकल्पोद्भवा गुहा
तत्र द्रक्ष्यसि यल्लिंगं सप्तकल्पोद्भवं शुभम्
काम क्रोधोद्भवं पापं लोभमोहसमन्वितम्
मदीयं वचनं श्रुत्वा स विप्रो वेदपारगः
निःसृतो नियतो भूत्वा नमस्कृत्य पुनःपुनः
ददर्श तत्र तल्लिंगं तपसो वर्द्धनं परम्
एतस्मिन्नंतरे देवि देवैरुक्तं नभस्तले
सिद्धिः प्राप्ता द्विजेनैव दर्शनेन सुदुर्लभा
भक्त्या परमयोपेता ये द्रक्ष्यंति गुहेश्वरम् 5.2.2.