ख्यातं पृथिव्यां प्रथममगस्त्येश्वरमुत्तमम् 5.2.1.
उमोवाच अगस्त्येश्वरनामेह कथं लब्धमनेन वै
सर्वपापप्रशमनीं समीहितफलप्रदाम्
पुराऽसुरैर्जिता देवा निरुत्साहाश्च ते ततः भ्रष्टैश्वर्य्यास्तदा देवि चेरुर्देवा महीतले
ततः कदाचित्ते दीना दीप्तमादित्यवर्चसम्
अभिवाद्य ततो देवा दृष्ट्वा तं तेजसा वृतम्
दानवैर्निर्जिता युद्धे सर्वे स्वर्गाच्च पातिताः
इत्युक्तः स तदा देवैरगस्त्यः कुपितोऽभवत्
तदा दीप्तांशुजालेन निर्दग्धा दानवास्तथा
दह्यमानास्ततो दैत्या स्तस्यागस्त्यस्य तेजसा
ततो ऽगस्त्यो महात्मा वै तान्हत्वा शोकमूर्छितः 5.2.1.
कृतं घोरं महत्पापं हता यद्दानवा मया किं करोमि क्व गच्छामि कथं शुध्येय चाप्यहम्
एवं चिंतयतस्तस्य समागच्छत्पितामहः
लक्ष्यसे मुनिशार्दूल कारणं कथ्यतां त्वरम्
देवदेव जगन्नाथ दाहोंतर्मानसं मम
ममोपायं समाचक्ष्व प्रसादत्सुरसत्तम
प्रोवाचेदं सुरश्रेष्ठः शृणु त्वं यत्नतः परम्
महाकालवने दिव्ये यक्षगंधर्वसेविते
पिशाचस्यापि तीर्थस्य भागे दक्षिणतः स्थितम्
आराधय शुभं लिंगं सर्वपापप्रणा शनम्
तस्मिन्स लिंगे देवेशि समाराधनतत्परः 5.2.1.
अहं तुष्टस्तदा देवि मुनेस्तस्य महात्मनः
प्रोक्तं मया महाभाग मुने शृणु समाहितः
तुष्टोऽहमनया भक्त्या तपसा दुष्करेण तु
प्रणष्टा ब्रह्महत्या ते दानवोत्था मुनीश्वर
यदि देव प्रसन्नस्त्वं शरणागतवत्सलः
तपस्यथ तथा धर्मे न मे विघ्नो भवेदिति मया प्रोक्तं विशालाक्षि मुने एवं भविष्यति
यस्त्वया पूजितो देवो ब्रह्महत्याविनाशनः
अगस्त्येश्वरदेवोपि विख्यातो भुवनत्रये कृपया तस्य लिंगस्य पंचमुद्राविभूषितः
ये नरास्तन्महालिंगं निरीक्षिष्यंति भक्तितः