इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्येऽखंडेश्वरमहिमवर्णननामाष्टषष्टितमोऽध्या यः
कीर्तितं ब्रह्मणा पूर्वं मार्कंडेयस्य पृच्छतः
शृणु वत्स महीपृष्ठे शिप्रा दिव्यतरा नदी
यस्य दर्शनमात्रेण महापापक्षयो भवेत्
तस्य स्थाने गतो भानुर्याम्यायनकरः परः
तत्र मृताः प्रवर्तंते योगिनोऽपि परंतप
न तेषां सद्गतिर्वत्स सत्यमेव ब्रवीमि ते
तेषामुद्धरणार्थाय तीर्थमेतद्विनिर्मितम्
चराचरमिदं विश्वं जगत्सर्वं जगत्पते
चातुमास्ये हरौ सुप्ते धर्माऽऽचारविधिः स्मृतः
यच्छुत्वा भारते खण्डे नृणां मुक्तिर्न दुर्लभा ।। 5.1.69.
मुक्तिप्रदोऽयं भगवान्संसारोत्तारकारणः
मानुष्यं दुर्लभं लोके तत्राऽपि च कुलीनता
सत्संगमो न यत्राऽस्ति विष्णुभक्तिर्व्रतानि न
चातुर्मास्ये ऽव्रती यस्तु तस्य पुण्यं निरर्थकम्
विष्णुमाश्रित्य तिष्ठंति चातुर्मास्ये समागते
सुपुष्टेन च देहेन जीवितं तस्य शोभनम्
कृतार्थास्तस्य विबुधा यावज्जीवं वरप्रदाः
तस्य पापशतान्याहुर्देहस्थानि न संशयः
चातुर्मास्ये विशेषेण सुप्ते देवे जनार्दने।। चातुर्मास्ये नरः स्नात्वा कर्करात्रे द्विजोत्तम । देहशुद्धिं विधायाऽऽदौ मुक्तिमार्गमवाप्नुयात्
तत्राऽपि निर्झरे कूपे तडागे वा सरस्यपि 5.1.69.
तेषु यः स्नाति वै नित्यं तस्य पापक्षयो भवेत्
तस्मान्नद्यधिका पुण्या समाख्याता सुरासुरैः
चातुर्मास्ये तु यः स्नाति पुण्यसंख्या ततोऽधिका रेवायां भास्करे क्षेत्रे प्राच्यां सागरसंगमे
एकाहमपि यः स्नाति चातुर्मास्ये न दुःखभाक्
सुप्ते देवे जगन्नाथे पापं याति सहस्रधा
स भित्त्वा कर्मजं देहं याति विष्णोः सलोकताम् क्षणमेकं क्षणार्धं वा चातुर्मास्ये ऽतिलंघयेत्
तिलोदकेनामलसंयुतेन बिल्वोदकेनापि च मज्जयेद्यः
गंगां स्मरति यो नित्यमुदपानसमीपतः
गंगाऽपि देवदेवस्य चरणांऽगुष्ठवाहिनी 5.1.69.