नागानां पूजनं कार्यं श्राद्धं दर्शे विधीयते
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये तीर्थयात्रायां नागतीर्थमहिमवर्णनंनाम पंचषष्टितमोऽध्यायः
तत्तीर्थं सर्वपापघ्नं नृसिंहस्य महात्मनः
यस्य दर्शनमात्रेण सर्वपापं समुत्तरेत्
तेनेयं वसुधा सर्वा संप्राप्ता च दुरात्मना
गौर्भूत्वाऽश्रुमुखी देवैर्ब्रह्माणं शरणं ययौ
उवाच श्लक्ष्णया वाचा तस्याः श्रमं व्यपोहितुम्
वचो वदामि ते तथ्यं देशकालोचितं तथा
गायत्र्युपासना तेन कृता सुनियतात्मना
न दिवा न तथा रात्रौ नांतरिक्षे न भूतले
न देवासुर गंधर्वैर्न यक्षोरगकिन्नरैः
मानवैः पक्षिजातैश्च न मे मृत्युर्भवेदिति 5.1.66.१
मारयिष्यति मां वीरः स मे मृत्युर्भविष्यति
आगमं चैव लोकं स्वं स दैत्यो घोरशासनः
तस्यैवाऽधिकृता लोके बभूवुर्विगतज्वराः
तस्माद्यूयं वनं यात महाकालं महेशितुः
संगमेश्वरस्य दक्षिणे कर्कराजोत्तरे तथा
नृसिंहाख्यं परं धाम तस्य तीर्थं प्रतिष्ठितम्
कुरुत सत्वरं सर्वे पुनर्लोकानवाप्स्यथ
महाकालवनं प्राप्ता यत्र शिप्रा पयस्विनी
स्नानदानादिकं कृत्वा नृसिंहस्याऽर्चनं तथा
नृसिंहस्य स्वरूपेण हतो दानवपुंगवः 5.1.66.
करेणैकप्रहारेण हिर ण्यकशिपुर्हतः
तदारभ्य सुराः सर्वे मध्याह्नोह्नोपासनं सदा
एवं तीर्थं परं व्यास अवंत्यां विद्यते भुवि
ये कुर्वंति नराः पुण्यास्ते यांति परमां गतिम्
कदाचिन्नृसिंहतिथिं प्राप्य चैव चतुर्दशीम्
नृसिंहेश्वरदेवेशं पूजयेद्यः समाहितः
ततोऽगस्त्येश्वरं देवं यः पश्येत्युसमाहितः
यत्र सिद्धिं परां प्राप्तो हनुमान्पवनात्मजः