इमं संपूजय क्षिप्रमेतत्कुण्डस्य सन्निधौ दुग्धेश्वरमिति ख्यातं क्षीरकुण्डे पवित्रकम्
पूजयामास तल्लिंगं दुग्धेश्वरमिति स्मृतम्
सीतया सत्कृतं यस्मात्तत्कुण्डं क्षीरसंगमम् 2.8.8.
सीताकुण्डे नराः स्नात्वा दृष्ट्वा दुग्धेश्वरं प्रभुम्
अत्र स्नानं जपो होमो दानं चाक्षयतां व्रजेत्
दुग्धेश्वरं च संपूज्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्
एवं यो विधिवत्कुर्याद्दयाधर्मविशारदः
तत्र पूर्वदिशाभागे सुग्रीवरचितं महत्
यत्र स्नात्वा च दत्त्वा च रामं संपूज्य यत्नतः
तत्प्रत्यग्दिशि वै स्थानं हनुमत्कुण्डमित्यपि
तयोः स्नानेन दानेन रामसंपूजनेन च इयं सा परमा मेध्याऽयोध्या धर्मनिधिः स्मृता
इत्युक्तास्तु ततः सर्वे वसिष्ठमुनिमादरात् कथयस्व तपोराशे कथामेतां सुदुर्लभाम्
अयोध्यायाः परं विप्र माहात्म्यं कथयंति यत् 2.8.8.
यथा यात्रां विधास्यामः क्रमेण च विधानतः
यच्छ्रुत्वा सर्वपापेभ्यो मुच्यते नात्र संशय
इदं गुह्यतरं क्षेत्रमयोध्याभिधमुत्तमम्
अस्मिन्सिद्धाः सदा देवा वैष्णवं व्रतमास्थिताः
अभ्यस्यंति परं योगं युक्तप्राणा जितेन्द्रियाः
कमलोत्पलशोभाढ्ये सरोभिः समलंकृते
रोचते हि सदा वासः क्षेत्रे नित्यं हरेरिह
यथा मोक्षमिहायांति नान्यत्र हि तथा क्वचित् महाक्षेत्रमिदं यस्मादयोध्याभिधमुत्तमम्
नैमिषे च कुरुक्षेत्रे गंगाद्वारे च पुष्करे
इह संप्राप्यते यद्वत्तत एव विशिष्यते सर्वस्मादपि तीर्थाग्र्यादिदमेव महत्कृतम् ।। 2.8.8.
अव्यक्तलिंगैर्मुनिभिः सर्वैः सिद्धैर्महर्षिभिः
तेभ्यः प्रयच्छति हरिर्योगमैश्वर्य्यमुत्तमम्
ब्रह्मा देवर्षिभिः सार्द्धं श्रीश्च वायुर्दिवाकरः
उपासते महात्मानः सर्वत्र हरिमादरात् अनन्यमनसो भूत्वा सर्वदोपासते हरिम्
विषयासक्तचित्तोऽपि त्यक्तधर्मरतिर्नरः
ये पुनर्निगमाधीनाः सत्रस्था विजितेंद्रियाः
देहभंगं समापद्य धीमंतः संगवर्जिताः