हिरण्यकशिपुर्दैत्यः पुराऽऽसीच्च प्रजापतिः
सर्वलोकं वशीकृत्य बुभुजे च वसुन्धराम्
वशी सर्वत्रगः कामी नृसिंहेन निपातितः
इति मां धर्षयित्वा च बिडौजा लोकसंग्रही 5.1.63.
तस्मात्त्वं दानवश्रेष्ठ पितृपर्यागतां महीम्
कियद्बलधृता नूनं देवाश्च दनुजोत्तम
मम वाक्यपरो भूत्वा त्रैलोक्याधिपतिर्भव
चकार कोपमतुलं त्रैलोक्यविजये द्विज
संग्राममकरोत्तीव्रं वासवेन बलीयसा
सर्वलोकेश्वरो जातो बलिर्वैरोचनोऽसुरः
विचरंति यथा मर्त्यास्तेन देवगणा भुवि
भो ब्रह्मन्बलिना भ्रष्टा देवलोकात्परंतप
यूयं यात पुरीं रम्यां पद्मावतीमम रोत्तमाः
तत्र तीर्थवरं श्रेष्ठं नाम्ना चोत्तरमानसम् 5.1.63.
निधयश्च नवैवापि तत्र तिष्ठंति सत्तम
तत्र स्नात्वा नरः पश्येत्सिद्धेश्वरीं सुसिद्धिदाम्
आश्विनस्य सिते पक्षे दशम्यां दिवसे तथा
विजयी सर्वलोकेषु जाय ते नात्र संशयः
पूजयेद्वै नरो नित्यं गणेशं सर्वकामदम्
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन महाकालवनं व्रजेत्
उपासनां सुरश्रेष्ठा विष्णोरतु लेतेजसः
इति श्रुत्वा वचस्तस्य ब्रह्मणः शंसितात्मनः
अत्राऽऽगात्य शुचीभूय स्नानदानादिकर्मभिः
ब्रह्माणमथ ते सर्वे पप्रच्छुर्विधिमादरात् 5.1.63.
तत्सर्वं श्रोतु मिच्छामस्त्वत्तो ब्रह्मविदां वर
शुक्लांबरधरं देवं शशिवर्णं चतुर्भुजम्
प्रसन्नवदनं ध्यायेत्सर्वविघ्नोपशांतये
येषामिंदीवरश्यामो हृदयस्थो जनार्दनः
सर्वविघ्नहरस्तस्मै गणाधिपतये नमः
न शक्तो वै प्रजाः कर्तुं विष्णुध्यानपरायणः