सर्वपापविशुद्धात्मा वीरलोकमवाप्नुयात्
वामनकुण्डेति विख्यातं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
मनोरथशतं प्राप्य पश्चाद्विष्णु पुरं व्रजेत् व्यास उवाच कदा काले समुत्पन्नं वामनाख्यं पुराऽनघ
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तो ब्रह्मविदां वर 5.1.63.
यस्य श्रवणमात्रेण सर्वपापात्प्रमुच्यते
प्रह्राद इति विख्यातः सर्वधर्मभृतां वरः
धैर्येण च धृता लोकाः क्षमया विधृता मही
प्रश्रयेणाभ्यागताश्च जितास्तेन महात्मना
शौचाऽऽचारविशुद्धात्मा तपसा च हताऽशुभः
संस्कारेण जितं जन्म दमेनाऽऽत्मा सनातनः
ईदृशश्च महायोगी सत्यधर्म परायणः
तस्य पौत्रः सदाचारी बलिरित्यभिधीयते
नाल्पायुर्न जडो मूर्खो न रोगी न च मत्सरी
महाराजो महीपालो यज्वा विपुलदक्षिणः 5.1.63.
एकदा च समासीने सभामध्ये वरासने
वाद्यमानेषु वाद्येषु ननृतुश्चाऽप्सरोगणाः
सूता वैतालिकाः सिद्धाश्चारणाश्च बहुश्रुताः
सुन्दोपसुन्दतुहुंडाद्या महिषासुरकोल्बणाः
कालनेमिश्च विक्रांतो दौर्हृदो मूषको यमः
शंखो जलंधरो रौद्रो वातापी च बलाधिकः
एते चाऽन्ये च बहवो दनुवंशवि वर्धनाः
सिद्धा नागाश्च यक्षाश्च किन्नराः किंपुरुषास्तथा
एते चाऽन्ये च बहवो राजानं पर्युपासत
ग्रहैरुज्वलितैः कीर्णो शरदीव नभःस्थलम् 5.1.63.
मरुद्भिरिव संवीतो वासवो दिवि देवतैः
आगतस्तेषु सर्वेषु दानवेषु स्थितेषु च
ववन्दिरे सर्वशस्तु बलिना किंनरोत्त मम्
कृत्वाऽऽतिथ्यं समासीनो नारदः प्राह सत्तमः
तत्र देवसभा रम्या दिव्याऽभिप्रायसंयुता
समासीनाः कथां पुण्यां कथयंति परस्परम्