रात्रौ जागरणं कृत्वा विष्णुपूजां तथैव च
गोसहस्रफलं तेषां प्राप्यते नाऽत्र संशयः
सर्वपापविनिर्मुक्ता विष्णुलोकं प्रयांति ते
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये गोमतीतीर्थकुण्डमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्टितमोऽध्यायः
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्
मुच्यते सर्वपापेभ्यः शुचिः प्रयतमानसः
भुवि पुण्यतमं तीर्थं सर्वपापहरं परम्
महापापहरं पुण्यं महापुण्यफलप्रदम्
विधृता शिरसि सद्यो महादेवेन शंभुना
गंगास्नानफलं प्राप्य विष्णु लोके महीयते
सर्वपापविशुद्धात्मा वीरलोकमवाप्नुयात्
वामनकुण्डेति विख्यातं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
मनोरथशतं प्राप्य पश्चाद्विष्णु पुरं व्रजेत् व्यास उवाच कदा काले समुत्पन्नं वामनाख्यं पुराऽनघ
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि त्वत्तो ब्रह्मविदां वर 5.1.63.
यस्य श्रवणमात्रेण सर्वपापात्प्रमुच्यते
प्रह्राद इति विख्यातः सर्वधर्मभृतां वरः
धैर्येण च धृता लोकाः क्षमया विधृता मही
प्रश्रयेणाभ्यागताश्च जितास्तेन महात्मना
शौचाऽऽचारविशुद्धात्मा तपसा च हताऽशुभः
संस्कारेण जितं जन्म दमेनाऽऽत्मा सनातनः
ईदृशश्च महायोगी सत्यधर्म परायणः
तस्य पौत्रः सदाचारी बलिरित्यभिधीयते
नाल्पायुर्न जडो मूर्खो न रोगी न च मत्सरी
महाराजो महीपालो यज्वा विपुलदक्षिणः 5.1.63.
एकदा च समासीने सभामध्ये वरासने
वाद्यमानेषु वाद्येषु ननृतुश्चाऽप्सरोगणाः
सूता वैतालिकाः सिद्धाश्चारणाश्च बहुश्रुताः
सुन्दोपसुन्दतुहुंडाद्या महिषासुरकोल्बणाः
कालनेमिश्च विक्रांतो दौर्हृदो मूषको यमः
शंखो जलंधरो रौद्रो वातापी च बलाधिकः