इति स्मृत्वा तदा व्यास स्वयंभूः प्रत्यभाषत
नदी न गोमतीतुल्या कृष्णतुल्या न देवता
इति ते निश्चयं ज्ञात्वा ऋषयः शौनकादयः
तत्रैव गोमतीतीरे चक्रुस्ते ला धृतव्रताः 5.1.62.
एवं बहुतिथे काले चरतस्तस्य वै व्रतम्
तस्यैव कामपूर्त्यर्थं विद्यार्थिनौ रामजनार्दनौ
निवासं चक्रतुस्तस्य गुरोर्गेहे परंतप
उषस्युषसि तत्रैव दृश्यते न तदा गुरुः
इति पृष्टे तयोरेवं गुरुपत्नी ह्युवाच ह
तत्रैव याति वै नित्यं गुरुस्ते स्नानकारणात्
इति श्रुत्वा तदा कृष्णो रामेण सह संयुतः
गुरोरागमनं कांक्षे अत्रैव स्थितिकांक्षया
तत उत्थाय तौ वीरौ गुरोरावंदनं ततः
श्रूयतां भो महायोगिन्नस्माकं वासकार णम् 5.1.62.
प्रातःकाले च ते ब्रह्मन्समयो नास्ति नौ प्रभो
उवाच भगवान्व्यास आत्मनो व्रतकारणम्
गोमतीस्नानं कर्तव्यं प्रातःकाले सदा बुधैः
इति निश्चित्य युष्माभिर्यद्योग्यं क्रियतां तथा
गोमत्याराधनं चक्रे कुशस्थल्यां द्विजोत्तम
कंथडेश्वरस्योत्तरे भागे गोमती सा समागता
प्रातरुत्थाय ते सर्वे गोमतीं सरितां वराम्
स्नानदानादिकं सर्वमत्रैव समुपासय
गोमत्यत्र समालीना यज्ञकुण्डे सरस्वती
सर्वेषामपि लोकानां मार्गोऽ त्रैव च विद्यते 5.1.62.
गोमतीकुण्डमाख्यातं सर्वपापप्रणानशनम्
तत्र स्नात्वा नरो नित्यं रात्रौ जागरणं चरेत्
वैष्णवांश्च नरांश्चैव कृष्णजन्मोत्सुकान्वरान्
गोब्राह्मणानां पूजाश्च क्रियते यैः समाहितैः
गोमतीस्नानजात्पुण्याद्वासुदेवसमागमात्
तथा चैत्रसिते पक्षे यावच्चैकादशी भवेत्