पुरुषोत्तमं परं तीर्थं त्वया प्रोक्तं पुरानघ एतत्तु श्रोतुमिच्छामि त्वत्तो ब्रह्मविदां वर
शृणुष्व भो द्विजश्रेष्ठ कथां पापहरां पराम्
यस्याः श्रवणमात्रेण महापापक्षयो भवेत्
समासीनो रमानाथः पार्षदैः सनकादिभिः
ऋदिसिद्धिगुणोपेतैस्तत्त्वैस्तैर्महदादिभिः
किन्नरोद्गानसन्मानैर्नृत्यद्भिरप्सरोगणैः
कल्पद्रुमकृतच्छाय आसीनो हि मुरुद्विषः
तेषां मध्ये परा भाषा ह्यपृच्छत्कमलापतिम्
सर्वज्ञोसि महाप्राज्ञ वाच्यतां यदि रोचते
तथापि विधिना प्राप्तं तत्सर्वं चाक्षयं भवेत् ।। 5.1.60.
देशे काले पर्वणि च तीर्थे चायतने पदे
पूर्णमास्याममावास्यां संक्रांतौ ग्रहणे तथा
गंगायां भास्करक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे च पुष्करे
अवंत्यां च हुतं दत्तं तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्
कुचैलो दुर्भगो मूर्खो जडो रोगसमन्वितः
के योगाः सुकृतानां च कर्तव्याश्च विशेषतः
मलमासे समायाते ये नरा व्रतवर्जिताः
कदा काले समायाति एतन्नो वद विस्तरात्
देवतापितृकार्याणि विधिना हि मलिम्लुचे
क्षौरं मौंजी विवाहश्च व्रतोपवासकं तथा 5.1.60.
संवत्सरत्रयांते च मासोऽयमधिगच्छति
अधिमासाधिपत्योऽहं सदैव पुरुषोत्तमः
पुरुषोत्तमाख्यं मे धाम सदैवात्र प्रति ष्ठति .
महाकालवने तत्र यत्र तीर्थं ममाभिधम्
तेषामिह ममादेयं न कदापि भविष्यति
असंक्रांतेऽपि संप्राप्ते मामुद्दिश्य व्रतं चरेत्
स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायः पितृतर्पणम्
अक्षयं च भवेत्सर्वं तेषां वै कमले धुवम्
दारिद्र्यं च सदा तेषां शोकरोगविवर्धनम्
तेषां ददाम्यहं प्रीत्या त्वामेव च न संशयः तत्सर्वं मत्प्रसादेन ह्यनंतं प्रियदर्शने ।। 5.1.60.