यस्याः श्रवणमात्रेण महापापक्षयो भवेत्
रेवा चर्मण्वती क्षाता तिस्रो नद्यः पुराऽनघ
पुण्याः पुण्यजला रम्याः पवित्राः पापहारकाः
एकदोपवने रम्ये मांधातृक्षेत्र उत्तमे
किंचिद्दोषप्रसंगेन मिथो भेदो ह्यजायत
महाकालवने रम्ये समा याता सरिद्वरा 5.1.56.
सर्वतीर्थवरं श्रेष्ठं नामा रुद्रसरः स्मृतम्
तत्रागत्य पुरा क्षाता शिप्रासंगं समाश्रिता यत्र धूतरजा जातः सद्यः प्रोक्तो विभावसुः
एतद्वेदितुमिच्छामि त्वत्तो ब्रह्मविदांवर
सनत्कुमार उवाच पुरानुसूर्यां सावित्रीं त्वष्टा स्वतनयां ददौ
पतिधर्मरता नित्यं सिषेवे लोकचक्षुषे
यमो वैवस्वतो जातो यमुना लोकपावनी
मिथुनं मे तवोत्संगे धृतं त्वं परिपालय
रविभक्तिरता नित्यं चर त्वं मम वेश्मनि
एवं सा समयं कृत्वा सावित्री ह्यगमत्तदा
पित्र निवारिता सद्यो वडवारूपधारिणी 5.1.56.
एकदा याचिता तेन वैवस्वतेन बुभुक्षता
तदा पदाहता तेन च्छाया तं च शशाप ह
तस्मात्त्वं च पदा खंजो भविष्यसि न संशयः
एतस्मिन्नंतरे व्यास परिभूय वसुंधराम्
दृष्ट्वा च तनयं पंगुमित्युवाच विभावसुः
इति पृष्टो यदा तेन सवित्रा लोकभास्वता
प्रातराशाय मे नाथ याचितं मातुरंतिकात्
पादौ मे गलितौ सद्यो मातुः शापपराभवौ
विचित्रमिदमाख्यातं मातुः शापस्य कारणम्
नेयं सा रुचिरापांगी त्वाष्ट्री लोकस्य पावनी 5.1.56.
गता वै सा पितुर्गेहे वारिताहं तयाऽनघ
सवित्रे नैव वक्तव्यं छाये किंचित्कथंचन
तच्छ्रुत्वा भगवांस्त्वष्टुः समीपं रोषमास्थितः
तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय त्वष्टा लोकपितामहः