यावत्त्रिकूटे द्वारे त्वं स्थास्य सि ऋषिसत्तम
कुशस्थली महापुण्या पवित्रा पापहारिणी तत्रैवाहं चिरं कालं मातृभिर्निवसामि वै ।। 5.1.55.
तत्रापि त्वं सदा सिद्धक्षेत्राधिपत्यमाप्नुयाः
यत्र पुण्यवतां वासो देव्यस्तिष्ठंति कोटिशः
यजंति चैव मां भक्त्या धूपदीपाग्नितर्पणैः
न तेषां दुर्लभं किंचित्त्रिषु लोकेषु विद्यते
प्राप्यंते विविधा भोगा देवानामपि दुर्लभाः
न शस्त्रानलतोयौघात्कदा चित्संभविष्यति
सर्वपापविशुद्धात्मा मृतः शिवपुरं व्रजेत् ।। एवं व्यास पुरीं प्राप्य रम्यां चोज्जयिनीं शुभाम्
समाश्रिता तदा देवी सततं विंध्यवासिनी
स्त्रियो वा रजो दोषार्ता वंध्याः काकबकादिकाः
विमलोदेऽपि ताः स्नात्वा दृष्ट्वा वै विंध्यवासिनीम् 5.1.55.
अपुत्रा प्राप्नुयुः पुत्रान्कन्या वीरपतिं वरम्
विद्यावाञ्जायते विप्रः क्षत्रियो विजयी भवेत्
कथां पुण्यवतीमेतां सर्वकामवरप्रदाम्
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये विंध्यवासिनी विमलोदतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशत्तमोऽध्यायः
यत्र तु स्नानमात्रेण महापापैः प्रमुच्यते
अमा वै शनिवारेण यदायाति समाहितः
पश्येच्छनैश्चरं देवं स्थावरं लिंगमुत्तमम्
भूयस्तु श्रोतुमिच्छामि विस्तरेण तपोधन
यस्याः श्रवणमात्रेण महापापक्षयो भवेत्
रेवा चर्मण्वती क्षाता तिस्रो नद्यः पुराऽनघ
पुण्याः पुण्यजला रम्याः पवित्राः पापहारकाः
एकदोपवने रम्ये मांधातृक्षेत्र उत्तमे
किंचिद्दोषप्रसंगेन मिथो भेदो ह्यजायत
महाकालवने रम्ये समा याता सरिद्वरा 5.1.56.
सर्वतीर्थवरं श्रेष्ठं नामा रुद्रसरः स्मृतम्
तत्रागत्य पुरा क्षाता शिप्रासंगं समाश्रिता यत्र धूतरजा जातः सद्यः प्रोक्तो विभावसुः
एतद्वेदितुमिच्छामि त्वत्तो ब्रह्मविदांवर
सनत्कुमार उवाच पुरानुसूर्यां सावित्रीं त्वष्टा स्वतनयां ददौ