यस्य श्रवणमात्रेण ब्रह्महत्या व्यपोहति
पुरा कल्पक्षये व्यास नष्टकल्पा च मेदिनी
तदात्र पतितं व्यास वैकुण्ठशिखरोत्तमम्
तत्क्षणात्पतिते शृंगे कुण्डं जातं सुनिश्चितम्
जांबूनदकरारोहं हेमपद्मविराजितम्
हंसकारंडवाकीर्णं चक्रवाकोपशोभितम्
कल्पक्षये न क्षीयंते यानि तत्त्वानि सर्वशः 5.1.53.
वेदशास्त्रपुराणानि गाथागीतिक्षराक्षराः
कलाः काष्ठा मुहूर्ताश्च लवत्रुटिपलं घटिः
संवत्सरयुगाश्चैव कुण्डे तिष्ठंति मूर्तितः
गंधर्वाप्सरसो यक्षाः सिद्धाः किंपुरुषास्तथा
ब्रह्मा रुद्रश्च कालश्च लोकपाला महौजसः
तिष्ठंति बहुयुग व्यास यावत्कल्पः समाप्यते
दिव्यपादपसंयुक्तं पारिजातगुणान्वितम्
क्वचिन्मयूरा नृत्यंति क्वचित्कूजंति कोकिलाः
सुन्दरं सुन्दराकारं सुन्दरं तेन चोच्यते
यत्र संनिहितो विष्णुः शिवः शक्त्या युतो वशी 5.1.53.
पक्षार्धं पक्षमेकं च सुन्दरकुण्डे नरो वसेत्
पक्षिकीटपतंगाश्च मृता यांति शिवालयम्
ये ददति तिलान्धेनुं गजवा जिरथावनीः
शय्यादानविमानानि दानानि विविधानि च
भूयः शृणु परं व्यास सुन्दरकुण्डफलं स्मृतम्
पिशाचो मोक्षमापन्नः शिव रूपधरो गतः
मुच्यते सर्वपापेभ्यो यद्यपि ब्रह्महा भवेत्
कोऽसौ पिशाच इति ख्यातः किं तेन दुष्कृतं कृतम्
कथं तीर्थप्रसंगोऽस्य जातो वै द्विज सत्तम
यस्य श्रवणमात्रेण सर्वपापक्षयो भवेत् ।।5.1.53.
ब्राह्मणो देवलो नाम दाक्षिणात्यो द्विजाधमः
गुरुद्रोही कितवो धूर्तो गुरुहा गुरुतल्पगः
अभक्ष्यभक्षकश्चैव वेदशास्त्रविवर्जितः