ब्रह्मोवाच शृणुध्वं भोः सुरश्रेष्ठा यूयं सर्वे समाहिताः
द्वावेव सचिवौ दांतौ विष्णुवेषधरावुभौ
एकदा वै मुनिश्रेष्ठ ब्रह्मणो मानसात्मजाः
सनकादयो महाभागा भगवद्दर्शनलालसाः
मुमुहुश्च तदा व्यास कुमारा भृशदुःखिताः
ददर्श सहसा विष्णुः कुमारान्भुवि दुःखितान्
मूर्ध्नि चाघ्राय बाहुभ्यां परिष्वज्य ह्युवाच ह 5.1.52.
सर्वं तत्कारणं बाला ब्रूत नो धर्मवित्तमाः
येन प्राप्ता वयं ब्रह्मन्दशामेतां शृणुष्व ह
आयाता भ्रातरो ह्येते चत्वारो लोकपर्यटाः
निवारिताश्च सहसा ताभ्यां वै द्वारपालनात्
भगवानुवाच अतः प्रभृति स्थानेस्मिन्स्थितिर्नास्ति च शाश्वती
सद्यः प्राप्तौ तदा व्यास आसुरीं योनिमेव तौ
जन्मांतरसहस्रेण तपोदानसमाधिभिः
दुष्टभावेन सद्यो वै जन्मभिर्जायते त्रिभिः
जन्मजन्मांतरे जातौ तामसीं योनिमुद्धतौ
तथैव कुंभकर्णाख्यो रावणो लोकरावणः 5.1.52.
योऽसौ महाबली दैत्यो हिरण्याक्ष इति स्मृतः
जित्वा च सकलान्देवान्स्वयमेवाधितिष्ठति
स्वर्गान्निराकृताः सर्वे भ्रष्टराज्याः पराजिताः
स्वधाकारो वषट्कारः स्वाहाकारो न दृश्यते
नैव तीर्थं प्रकाशेत पुण्यान्यायतनानि च
उच्छिन्ना हि तदा जातास्तस्मिन्राज्ञि दुरात्मनि
पाखंडिनोऽपरा क्रांताः सर्वे धर्मबहिर्मुखाः
बहुम्लेच्छा बहुक्लेशा बह्वाबाधावनी कृता
तमीभूतं जगत्सर्वं दृश्यते वसुधातले 5.1.52.
यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत
इति ज्ञात्वा महाविष्णुर्वाराहं वपुरात्मवान्
यूपदंष्ट्रो हविर्गंधो बीजौषधितनूरुहः
अंतरास्यरुचादार्ढो यज्ञकायः सुदक्षिणः