सत्यमुक्तं तदा व्यास ब्रह्महरिहरेण च
ये शृण्वंति कथां दिव्यां नराश्चैकाग्रमानसाः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवंत्यखंडेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये शिप्राया माहात्म्ये ज्वरानुग्रहोनामैकोन पंचाशत्तमोऽध्यायः
तथाहं संप्रवक्ष्यामि समासेन परंतप
पुरा कृतयुगे व्यास दमनोनाम वै नृपः
उत्पथी सर्वधर्माणां गोब्राह्मणविनिंदकः
प्रजासर्वस्वहर्ता च परदाराभिमर्शकः
गोग्रहः पुरभेदी च बंदी बंदिजनप्रियः
साधुसंगपरित्यागी दुष्टो दुष्टजनप्रियः
धर्मनिंदाकरो नित्यमधर्मे रमते मतिः
वेदा यज्ञाश्च देवानां मूर्तिः पद्भ्यां च ताड्यते
स एकदा वने घोरे मृगयावनगोचरः
न लब्ध्वा खेटकं किंचित्क्षुधार्तस्तृषितः खलः 5.1.50.
रात्रिः समागता तत्र घोरा घोरनि षेविता
तत्राश्वं विटपे बद्ध्वा स्वयमेव न्यषीदत
किमिदं कुत आश्चर्यं कृत्वा हस्तेन वारितः
दष्टमात्रे च नृपतिर्व्यथितः क्षितिमागतः
एतत्क्षणात्प्रेतभूतो घोरे नरकसंचये
हर्षिताश्च गणाः सर्वे यमराजस्य किंकराः
एतस्मिन्नंतरे व्यास क्रव्यादैः खादितं शवम्
तत्र गत्वानयन्मांसं तुंडेन वियदुद्गतः
तत्राटतो हि यत्रास्ते दिव्या शिप्रा पयस्विनी
पतितं वै जले तस्याः शिप्रायास्तस्य काय जम् 5.1.50.
त्रिनेत्रोथ जटाजृटी व्याघ्रांबरपरीवृतः
इत्याश्चर्यमयं रूपं दृष्ट्वा दूताश्च धर्षिताः
श्रूयतां भो महाराज धर्मराज नमोस्तु ते
कीकटाधिमतिर्मंदः पापिष्ठो वृषलीपतिः
यानि कानि च पापानि ब्रह्महत्यासमानि च
मर्यादाभेदको मूढो वर्णाश्रमसुधर्मिणाम्
यमदंडपरः पापी अस्माकं हर्षवर्धनः