जपं होमं तथा श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य देवताः 5.1.48.
प्रतिकल्पामनुप्राप्य दृष्ट्वा देवं महेश्वरम्
प्रसंगतो रजः क्लांतः शिप्रांभसि च मानवाः
मन्वंतरसहस्रेषु काशिवासेषु यत्फलम्
प्रतिकल्पे च कल्पांते सैवासीच्च पुरी शुभा
ये चैतस्य महाभागाः प्रीतिं कुर्वंति मानवाः
यः शृणोति कथां पुण्यां प्रतिकल्पोद्भवां शुभाम्
युगेयुगे यथा जाता तथा ख्याता मयाऽनघ
शिप्रायाश्च कथां पुण्यां पवित्रां पापहारिणीम्
सुन्दरं कुंडमाख्यातं पिशाचमोचनं तथा
पुष्कराणि च सर्वाणि गयातीर्थमनुत्तमम्
ख्यातं संगमजं तीर्थं शनेर्जन्मकथां शुभाम्
पुरुषोत्तममहिमानं काले केन कथं भवेत्
यस्मिन्काले यदा जाता महाकालवने शुभे
नास्ति वत्स महीपृष्ठे शिप्रायाः सदृशी नदी
वैकुण्ठे जायते शिप्रा ज्वरघ्नी च सुरालये
वाराहकल्पे वै प्रोक्ता विष्णुदेहेति नामतः 5.1.49.
वक्तुमर्हसि शिप्रायाः समासेन कथां शुभाम्
महादेवो विशुद्धात्मा सर्वलोकेषु सर्वतः
अप्राप्तभिक्षो भिक्षार्थी वैकुण्ठमगमद्विभुः
लोकनिंदापरः क्रुद्धः क्षुधितो बहुवासरैः
कपालं च करे कृत्वा इत्यु वाच पुनः पुनः
इत्युक्त्वा करमुद्यम्य तर्जन्यगुंलिमादधत्
तदांगुलिसमुद्भूतं बहु सुस्रावशोणितम्
तदा उद्वेलिता सा वै धारा जाता समं ततः
वैकुंठे चाभवत्सद्यो नदी त्रैलोक्यपावनी
ज्वरघ्नी च यथा प्रोक्ता तथा व्यास ब्रवीम्यहम् 5.1.49.
योधयामास दैत्येंद्रो ह्यनिरुद्धप्र हेलनः
तस्मात्क्रुद्धो वासुदेवश्चक्रमादाय सत्वरः
स तदा भग्नसंकल्पश्छिन्नदोश्च व्रणार्दितः