पीयूषं दिविषद्गणान्ददौ चंद्रं च शंभवे
इंद्रक्रीडावने रम्ये नंदने च समर्पयत्
निधिरेष महापद्मः कुबेरभवनं गतः
यतोयतः प्रसरति प्रलयं यांति जंतवः
तदाप्रभृति महादेवो नीलकंठ इति स्मृतः 5.1.44.
मुक्त्वा स सर्वपापेभ्यः सर्वरत्नभुजो भवेत्
तदादाय सुराः सर्वे ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः
उज्जयिनीं समासाद्य जाता रत्नभुजो वयम्
तस्मात्सर्वेषु कालेषु पद्मा वसतु निश्चला
य एतस्यां महाभागाः स्नानं दानं तथार्चनम्
न तेषां दुष्कृतं किंचिन्न दारिद्र्यं न दुर्गतिः
धनार्थी चैव पुत्रार्थो विद्यार्थो बहुकामुकः
सर्वान्कामानवाप्नोति शिवः साक्षाद्भवेन्नरः
ये शृण्वंति कथां पुण्यां ये श्रावयंति नित्यशः
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये पद्मावतीनामकथावर्णनंनाम चतुश्चत्वारिं शोऽध्यायः
एषा कुमुद्वती जाता यथा पद्मावती पुरी
एकदा तीर्थयात्रायां गतोऽहं वै कुशस्थलीम्
यस्य दर्शनमात्रेण ब्रह्महत्यां व्यपोहति
यज्ञांश्चैव तथा चित्रानृत्विजोदारकर्मणः
ऋषिपत्न्यस्तथा साध्व्यः परिचर्यां प्रकुर्वते
रुद्रा ह्येकादश प्रोक्ता द्वादशार्कास्तथैव च
अष्टौ च दिग्गजाश्चैव मनवश्च चतुर्दश
गंधर्वासरसश्चैव किंनरोरगराक्षसाः । सिद्धास्तपस्विनो वत्स तत्रैव समुपस्थिताः
अष्टौ वै भैरवाः ख्याताश्चत्वारः पवनात्मजाः
एते देवगणाः प्रोक्ता रौद्राश्चैव तथा गणाः 5.1.45.
दक्षः प्रजापतिश्रेष्ठो दितिर्वै देवमातरः । सुरभीप्रमुखा गावः स्थावराणि चराणि च
तीर्थानि यानि सर्वाणि नद्यः प्रस्रवणानि च
सप्त पुर्यस्त्रयो ग्रामा नवारण्या नवोषराः
समुद्राश्चैव चत्वारो रत्नानि विविधानि च राजर्षयस्तथा शांता ब्राह्मणा वेदपारगाः
वेदाः पुराणस्मृतयो गाथा गीतिप्रहे लिकाः