इत्युक्त्वा सर्वदेवानां तत्रैवांतर्हितः शिवः
जयार्थं तस्य दैत्यस्य त्रिपुरस्य दुरात्मनः
महिषैश्च महामेध्यैः पशुपुष्पार्घतर्पणैः पूजयित्वा तदा देवीं तामीडे वृषभध्वजः
दुर्गां भगवतीं भद्रां दुर्गसंसारतारणीम्
दैत्यमेदोमदोन्मत्तां रक्ताख्यां रक्तदंतिकाम्
महिषवाहिनीं श्यामां यक्षासनपरिग्रहाम् 5.1.43.
पूजयित्वा प्रसन्नात्मा ध्यानमास्थाय संस्थितः प्रसन्नवदना भूत्वा प्रत्यक्षं प्राह चंडिका
सर्वं त्वयोक्तं यच्छामि जगतामुपकारकम्
येन हन्मि महादैत्यं त्रिपुरं देवकंटक म्
मया दत्तं सुरश्रेष्ठ दैत्यनाशकरं परम्
महापाशुपतं शस्त्रं करे कृत्वा च शंकरः
उज्जहार तदा शंभुर्दैत्यनाशाय सत्वरः
स्तुतिं कृत्वा ययौ वाग्भिः पृष्ठतोऽनुययुः सुराः
मायिनं तं त्रिधा भित्त्वा मायायुद्धेन शंकरः
जयाशिषा प्रयुंजाना ऋषयः सिद्धचारणाः
अप्सरा ननृतुस्तत्र गंधर्वा ललितं जगुः 5.1.43.
जयशब्दस्तदा जातः प्राणिनां च गृहेगृहे
प्रवर्तंते तदा यज्ञा महोत्सवसदक्षिणाः
उज्जितो दानवो यस्मात्त्रैलोक्ये स्थापितं यशः
कृतं नाम ह्यवंत्या वा उज्जयिनी पापनाशिनी
अद्यप्रभृति पुरी व्यास उज्जयिनी समाश्रिताः
न तेषां दुष्कृतं किंचिद्देहे तिष्ठति पापजम्
विद्यार्थी गिरीशं धनार्थी धनेशं सुतार्थी सुतेशं दिनेशं सुखार्थी ५७ य एतस्यां महाभाग सदा वसति मानवः
तत्रैव वसते नित्यं कल्पकोटिशताधिकम्
य एतां वै कथां पुण्यां पठते शृणुतेऽथ वा 5.1.43.
thumb|400px|समुद्रमन्थनम् शृणुष्व चादृतो व्यास बहुपुण्यकृतां कथाम्
एकदा सर्वरत्नानां हानिर्जाता दुरात्मभिः
तदा सुरासुरैः सर्वैर्मिलित्वा मथितोंऽबु धिः
कूर्मपृष्ठे विधिं कृत्वा रत्नानि दुदुहुस्तदा
तेन कृत्वा विषादोऽभूद्देवदानवयोस्तदा