सरितः सागराः सर्वे सरांस्युपवनानि च
ज्योतींषि चंद्रसूर्यौ च सर्वं विष्णुमयं जगत् 5.1.42.
सर्वमादाय भगवाञ्छंकरस्तत्र तिष्ठति
सर्वयज्ञमयो वेदः सर्वधर्ममयी दया
तस्माद्धितकरं क्षेत्रं कुरूणां वै सुरोत्तमाः
तस्माद्दशगुणा काशी काश्या दशगुणा गया
उपरागसहस्राणि व्यतिपातायुतानि च
लक्षमिंदुक्षये दानं सहस्रं चायनद्वये
तस्माद्धितकरा देवा पुरी ह्येषा कुशस्थली
तत्सर्वं भोः सुरश्रेष्ठाः सर्वं तच्चाक्षयं भवेत्
क्षीणपुण्या भवंतो वै बाधंते तेन वः सुराः
तत्र गत्वा भवंतो वै स्नानदानादिकं भुवि 5.1.42.
एतच्छुत्वा वचस्तस्या वाण्याश्चाकाशगं तदा
पुनर्जग्मुः सुराः सर्वे यत्र माहेश्वरं वनम्
चातुर्वर्ण्यसमाकीर्णामृषिगंधर्वसेविताम्
दरिद्रो न जडो मूर्खो न रोगी न च मत्सरी
दाता शांताः सुशीलाश्च जरारोगविवर्जिंताः
नरा यत्र निवसंति नार्यश्चैव पतिव्रताः
ईदृशीं च पुरीं दृष्ट्वा देवा हर्षं परं गताः
पुण्यवद्भिः सदा सेव्यं सर्वतीर्थनिषे वितम्
पुण्यं चाथाक्षयं लब्ध्वा पुनर्याताः सुरालयम्
येऽस्यां कुर्युर्महाभागाः स्नानं दानं तथार्चनम् 5.1.42.
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन एतत्कार्यं सदा बुधैः
कल्पेकल्पे च यस्यां वै तेनावंती पुरी स्मृता
इत्युक्त्वा वै तदा देवाः स्वधाम परमं गताः
य एतां सुकथां दिव्यां पुण्यां च पापहारिणीम्
अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात्
पुण्यं लब्ध्वा नरो नित्यं शिवलोके महीयते
तथाहं संप्रवक्ष्यामि शृणुष्व त्वं समाहितः
त्रिपुराख्यो महादैत्यः सर्वदैत्यजनेश्वरः