पाद्येनाचमनीयेन मधुपर्केण केशवम्
ऋते त्वया जगद्विष्णो नैवावस्थातु मर्हति
शास्ता त्वमस्य विश्वस्य विशुद्धस्य च नापरः
देवदानवगंधर्वाः सयक्षो रगराक्षसाः परस्परं विनिघ्नंति तांश्च त्वं रक्षितुं क्षमः
त्वमस्य विश्वस्य चराचरस्य स्थितेः सदा प्राणभृदात्मरूपिणी
त्वया धृतं सर्वमिदं जगद्वै यतस्ततोऽसि त्वमुपेन्द्रसंज्ञः
निवासितं विश्वमिदं त्वयाद्य वासश्च धातोरिति वासुदेवः
सेनानुरूपं जगदेव यस्मादतः स्मृतस्त्वं किल विश्वसेनः
जितं त्वया देव जगत्त्रयं यज्जितेश्च धातोस्त्वमतोऽसि जिष्णुः
त्वमस्य सर्वस्य भवादिराजस्तवास्तु भद्रासनमद्वितीयम 5.1.41.
सुदर्शनं नाम तवास्ति चक्रमतो हि गीतः कविभि स्तु चक्री
तुरंगमाः संतु तवारिसंहरे तथा हृषीकेश सुदन्तदन्तिनः
विचित्रवस्त्रोत्तमरक्तमाल्यैर्विभूषितस्त्वं भव भीमसेनः
तवानुगा भक्तिरिहास्तु वै सती मुकुन्द भक्ते त्वमतः प्रसीद मे
विरिंच मे दर्शय तस्य मंडलं त्वया विमुक्तं च सदाशिवं विभो
स्थिरं स्थि यत्र जगत्करोम्यहं ततो विरंचिः कुशमुष्टिमाददे
ततः स्थलीमुच्चतरामवाप्य पितामहः केशवमाह चादरात्
त्वमेव विष्णुर्विबुधार्चितः सदा स्मृतो मुनींद्रैः स च विष्टरश्रवाः
कुशस्थलीं संस्थित एव देव इत्थं विधात्रा पुरुषोत्तमः स्तुतः
समंततो योजनसं ख्ययावृतां ततो विधाता पुरुषोत्तमस्तथा 5.1.41.
तत्र विश्वपतिः श्रीमान्विश्वेशो विश्वकृद्विभुः
एवं कुशस्थली ख्याता हेमशृङ्गेति या पुरा
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये व्याससनत्कुमारसंवादे कुशस्थलीनामहेतुकथावर्णनंनामैकचत्वारिंशोऽध्यायः
तथा शृणु सुरैः पूर्वं दैत्यसैन्यपराजितैः
आश्रितं मेरुशिखरं वनकंदगुहावृतम्
अन्योन्यं च समासाद्य समभ्यर्च्य परस्परम्
निवेदयांचक्रिरे सर्वं तत्रागमनकारणम्
जगाम त्रिदशैः साकं देवदेवं महेश्वरम्
ऋद्धिसिद्धिप्रदं नित्यं मुनिचारणसेवितम्
ऋषिभिर्भार्गवादिभिर्देवर्षिनारदोत्तमैः