उत्तरीभिश्चतुर्थं च पञ्चमं मूलकैस्तथा
कुजाय लोहितांगाय ग्रहमघ्यस्थिताय च
शिवललाटसंभूत धरणीगर्भसंभव 5.1.37.
ज्वलितांगारवर्णाभ स्निग्धविद्रुमभा सुर
आवन्त्यमण्डले जातो धरण्यां च शिवेन वै
एवं संपूजितो भौमश्चतुर्थ्यां मुनिसत्तम
मृतः स्वर्गमवाप्नोति यावदिन्द्राश्चतुर्दश
चामुंडायास्ततो रक्तमभूदास्यं च भासुरम्
कृष्णं कृतांतकल्पांतं करालदशनाधरम्
घोरघर्घरनिर्घोषस्फीतफेत्कारविस्वरम्
तस्मिन्मुखे कपालाग्रं निधाय रुषितानना
तया पिबंत्या दैत्येंद्रः शरीरे कृशतां गतः
इत्थं निर्वीर्यदेहोऽसौ बभूवांध कदानवः
तीव्रं भयं समासाद्य प्राणत्राणपरायणः
कृतांजलिपुटो भूत्वा रोमांचितशरीरकः
लोकानां कारणं देवं विबुधाधि पतिं प्रभुम्
श्लाघ्यं शिवं च तुष्टाव देवं चंद्रार्धशेखरम् ।। 5.1.38.
संसारहेतुरपि यः पुनरंतकाले तं शंकरं शरणदं शरणं व्रजामि
यं योगिनो विगतमोहतमोरजस्का भक्त्यैकतानमनसो विनिवृत्तकामाः
यश्चंद्रखंडममलं विलसन्मयूखं बद्ध्वा सदा सुरसरिच्छिरसा बिभर्ति
यः सिद्धचारणनिषेवितपादपद्मो गंगां महोर्मिविषमां गगनात्पतंतीम्
कैलासशैलशिखरं प्रविकंप्यमानं कैलासशृंगसदृशेन दशाननेन
दक्षाध्वरे च नयने च तथा भगस्य पूष्णस्तथा दशनपंक्तिमशातयद्यः
येनासकृद्दितिसुताश्च दनोः सुताश्च विद्याधरोरगगणाश्च वरैः समग्रैः
एवं कृतेपि विषयेष्वपि सक्तभावा ज्ञानेन च श्रुतगुणैरपि तेन युक्ताः
ब्रह्मेंद्रविष्णुमरुतां च सषण्मुखानां योऽदाद्वरान्सुबहुशो भगवान्महेशः
आराधितस्तु तपसा हिमवन्निकुंजे धूम्रव्रतेन तपसा च परैरगम्यः 5.1.38.
क्रीडार्थमेव भगवान्भुवनानि सप्त नानानदीविहगपादपमंडितानि
यः सव्यपाणिकमलाग्रनखेन देवस्तत्पंचमं प्रसभमेव करालरंध्रम्
ये त्वां सुरोत्तमगुरुं पुरुषा विमूढा जानंति नास्य जगतः सचराचरस्य