तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः
निर्गतः शूलमार्गेण तेन शूलेश्वरः स्मृतः
तत्र पापः स दैत्येंद्रो धूतः शूलेन वीर्यवान् 5.1.37.
अष्टम्यां वा पौर्णमास्यां चतुर्दश्यां शनौ तथा
धूतपापं तु यः पश्येद्देवदेवं महेश्वरम्
कुलानां शतमुद्धृत्य शिवलोकं च गच्छति
शूलेश्वरप्रभावेन मुच्यते ब्रह्महत्यया
इति चांधकशूलोयं यावद्भोगवतीं गतः
खड्गहस्ता महावीर्या अनेकशतसंख्यया सिंहनादं मुमोचाथ पीडितस्तैर्दुरात्मभिः
सिंहनादेन ते पापा मूर्छिताः पतिता भुवि वित्रस्ताश्च ततो देवा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः
असाध्यांस्तांस्तथा मत्वा मंत्रं कृत्वा हितैषिणः
इत्युक्त्वोत्पादयामास ब्रह्मा हंसासनां शुभाम्
कुमारश्चैव कौमारीं मयूरवरवाहनाम् 5.1.37.
पुनः कुमारः कौमारीं पक्षींद्रवरवाहनाम्
दैत्यदेहप्रमथनीं दंडमुद्गरधारिणीम्
सिंहाजिनधरां कृष्णां सर्वभूषणभूषिताम् चर्मास्थिकेशवपुषं चामुंडाममृजत्प्रभुः
वटस्य निकटे पूर्वं निर्मिता लोकमातरः
तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा मातॄः पश्यति यो नरः
सिंहनादोऽपि देवेन कृतो यत्र महामुने
दर्शनात्तस्य देवस्य सिंहवत्स बली भवेत्
तत्र कण्टेश्वरो देवो भक्तानां सर्वदः सदा
ग्रहभूतपिशाचेभ्यो न भयं प्राप्नुयात्क्वचित्
अन्धासुरस्य रौद्रस्य पिबध्वं रुधिरं द्रुतम् 5.1.37.
अभयं शक्र मा भैस्त्वं यत्रोवाचेति शंकरः
वंदितं देवगंधर्वैः सिद्धविद्याधरोरगैः
अर्चये द्देवदेवेशमश्वमेधफलं लभेत्
सिंहयुक्तेन यानेन शिवलोकं स गच्छति
मातृभिर्युध्यमानाभिः क्षयमाशु जगाम सा
षट्तृप्तिं परमा जग्मुर्न तु तृप्ता ललाटजा
उत्तराभिमुखं शूलमंधकोऽकर्षयद्बली