तत्रैव हि ह्रदो जातः सर्वदैवतवंदितः 5.1.36.
पापानां च पुरा कोटिः पादांगुष्ठेन दारिता
अगस्त्येन तथा कोटिस्तीर्थानामवधारिता
दृष्ट्वा तु त्रिदशाः सर्वे स्नाता वै हितकाम्यया
अंधासुरोऽपि दनुजः पुत्रं श्रुत्वा हतं युधि
ससैन्यो निर्गतः प्राप्तो यत्र ते त्रिदशाः स्थिताः
तदैव दानवान्वीक्ष्य महाहवकृतोद्यमान्
मा भैरिति महाकालो देवानुक्त्वा त्रिलोचनः
कोपयुक्ते विरूपाक्षे ज्वालाभिः पूरितं नभः
मुक्ता जगाम देवानां ननाश शलभाकृति
शतशः शकलीचक्रे तं च बाणैरताडयत् 5.1.36.
निरुद्धः शंभुना बाणैरलिभिः पंकजं यथा
योधवरैर्हता दिव्यैः स्थाणु सान्निध्यमाश्रितैः
आत्मानं च महेशेन विद्धं च बाणकोटिभिः
चकार तामसीं मायां मायाशतविशारदः
शंभुर्भीतिभरं बिभ्रद्बभ्राम भुवि भिन्नहृत्
वदन्न दृश्यते क्वासौ गतो दुष्टः पुनःपुनः
तत्र तीर्थमथोत्पन्नं वागंधकमभिश्रुतम्
नवम्यां मार्गशीर्षस्य शुक्लायां श्रद्धयान्वितः
पितृनुद्दिश्य यत्किंचिद्दीयते भक्तितः शिवे
तमसा च्छादिता देवाः संबभूवुः समाकुलाः 5.1.36.
एतस्मिन्नंतरे व्यास नरादित्यः स्वतेजसा
नष्टे तमसि दैत्येपि प्रकाश प्रकटे सति
स्तुवंतो विविधैः स्तोत्रैर्नररूपं दिवाकरम्
तेनास्य नाम ते चकुर्नरदीप इतीश्वराः
मुच्यते सर्वपापेभ्यो यद्यपि ब्रह्महा भवेत्
दिनच्छिद्रेथ संक्रांतौ ग्रहणे विषुवत्यथ
नरदीपं नरः पश्येत्स्तोत्रवा दित्रमंगलैः
गीतं वाद्यं पुरस्कृत्य प्रणम्याष्टांगमेव च
स मुक्तः सर्वपापैस्तु सप्तजन्मकृतैरपि