देवोऽप्यन्तर्दधे तस्मात्स्थानादाशु गणैः सह
भस्मीकृतं पतिं दृष्ट्वा विललाप सुदुःखिता
आश्वासयंतीं कृपया सखीमिव सुदुः खिताम्
सर्वकार्याण्यनंगोपि मित्रकार्यं विधानतः
ततः शंभोरनुध्यानात्थास्यति न संशयः
तत्पुत्रो भविता देही प्रद्युम्नोनाम ते पतिः
अचिंतयत्तदा देवी उमापि हिमवद्गृहे
कथं भर्त्ता भवेद्देवः कामस्योत्थापनं कथम् 5.1.34.
एवं संचिंतयित्वाथ सखीभिः सहिता ततः
वर्षास्वभ्रावकाशस्था हेमंते जलशायिनी
तां दृष्ट्वा तपसोपेतां ब्रह्मचारिवया हरः
कृशमध्ये कृशापांगि किमर्थं नवयौवने
उवाच चोत्तरं सा वै सत्यं च मधुरं तथा
विचार्य च हरः श्रुत्वाऽनंदयत्कार्यमात्मनः
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा न सेहे सा गिरेः सुता स्वं वपुर्दर्शयामास त्रिनेत्रं शूलपाणिनम्
लज्जिताभूद्भवानीशं दृष्ट्वा तस्थावधोमुखी पार्वतीहरणार्थाय यत्नं च प्रकरोम्यहम्
इत्युक्त्वांतर्दधे देवो देव्यागाच्च पितुर्गृहम्
प्रणेमुस्तेप्यथागम्य संस्मृताः परमेश्वरम् 5.1.34.
ततोऽब्रवीन्मुनीनीशः समस्तांश्च गिरेर्गृहम्
तथेति ते प्रतिज्ञाय संकेतं शंभुना समम्
दत्तार्घा भूधरेंद्रेण कृतासन परिग्रहाः
दत्तेत्युक्ता गिरींद्रेण निरूप्योद्वाहवासरम्
ऊचुस्ते शंकरं सर्वे दत्ता हिमवता शिवा
चक्रुर्विवाह सामग्रीं ब्रह्मेन्द्रादिसुरास्तदा
शंखदुंदुभिनादैश्च ब्रह्माद्यैरमरैः सह
विवाह्येमां विधानेन जगाम स्वालयं पुनः
तावत्त्रस्तैः सुरैरग्निः प्रेषितोऽगान्महेश्वरम्
निचिक्षेप मुखे वह्नेः स्वरेतो व्रीडितो भृशम् 5.1.34.
हररेतोऽग्निनोद्गीर्णं गंगामध्ये पपात ह
सप्तर्षीणां च षट्पत्न्यः स्नानार्थं जाह्नवीं ययुः