यत्संयुगेषु रथकुञ्जरकुन्तशक्तिनाराचचक्रशरतोमरभीमखड्गैः
कांतारदुर्गविषमेष्वपि वर्तमाना ऋक्षेभसिंहबहुकण्टकतस्करेषु
तेजोराशिस्त्वमिह शरणं सर्वतोदुःखितानां त्वत्तुल्योऽन्यो जगति सकले नास्ति कश्चिद्दयालुः
कः कुष्ठाभिहतः क्व चारिभिरथो को व्याधिभिः पीडितः के पंग्वंधजडाः क्व शीर्णचरणः को वा विपन्नक्रियः
धर्मः परत्र किल तिष्ठति सेवितोऽसौ कालांतरेण विबुधा वरदा भवंति
विभ्रांतकांतहरिणीसदृशेक्षणाभिः कांतोरुहारमणिकुण्डलमेखलाभिः
यैस्त्वं नरैः सकृदपि प्रणतः कथंचिद्ध्यातोऽथवा भुवननाथ तथांतकाले
ये त्वां कुतर्कमतिभिर्न नमंति भक्त्या रोमांचकंचुकशताकुलितैः शरीरैः 5.1.32.
उदधिजलतरंगक्षोभलोलाक्षियुग्मैः सफणिमणिमयूखोद्भासितैर्लेलिहद्भिः
तव सुरवर गच्छतोऽनुसरंति त्रिदशनदीकमलोद्ग तानि वातैः
तत्त्वध्यानं जलनिधिनिवहे स्थित्वा स्थित्वा चरणनिवहैः
उदयाद्रिनितंबसंस्थितस्य ह्युदयेष्वस्तमयेषु चावृतस्य
यथायथा व्रजति रथस्तवांबरे विपाटयन्धनतिमिरौघसंचयान्
चारुपद्मविनिमीलितेक्षणां चक्रवाककलहंसमेखलाम्
नीललोलमतिकान्तमुत्पलं भृंगतुंगचरणाकुलीकृतम्
स्फुरच्छशांकहारनिर्मलं खग त्वदंकेष्वचंचलम्
हरिति च तावन्मुहिर्निषेविततमस्यशुभं भवति च यावदैव किरणैस्तव पूजिततरम्
त्वं विष्णुस्त्वं शशांकस्त्वमसुरमथनः शण्मुखस्त्वं धनेशस्त्वं कालस्त्वं च धाता क्षितिधरमलयापाश्रयस्त्वं हुताशः 5.1.32.
त्वमनिंद्य गोपते त्रिपुरमथन मन्मथदाहकरस्त्वमसुरभीमदर्पहा पाहि माम्
आदित्य भास्कर दिवाकर सप्तसप्ते मार्तंड सूर्य हरिदश्वपते च भानो
प्राग्दिग्वधूतिलकभासुरकर्णपूर मंदाकिनीदयितनाथ जगत्प्रदीप
ब्रह्मैव सत्य शुभमंगल लोकनाथ व्योमांगणेश मुनिसंस्तुत विश्वमूर्ते
कृत्वांजलिं शिरसि पंकजकुड्मलाभं यत्संस्तुतस्त्वमिह देव मयाद्य भक्त्या
नमः सवित्रे जगदेकचक्षुषे जगत्प्रसूतिस्थितिनाशहे तवे
वरं दास्यामि यत्नेन यत्ते मनसि वर्तते
मद्दर्शनं हि विफलं न कदाचित्प्रजायते
अर्जुन उवाच एष एव वरो मह्यं वराणामुत्तमोत्तमः
ये च त्वां मानवा भक्त्या स्तो ष्यंति प्रणताः सदा 5.1.32.
मनसश्चेप्सितं सर्व दातव्यं हि वरो मम आदित्यो ऽस्मै वरं दत्त्वा ह्युवाच वचनं शुभम्
यस्त्वत्कृतेन स्तोत्रेण मां स्तोष्यति नरोत्तमः