गौतमेन पुरा यत्र इन्द्रः शापाद्भ गीकृतः
अतोषयत्तदोग्रेण तपसा शंकरं पुरा
गोसहस्रीकृतास्तेन गोपींद्रस्तेन कथ्यते
ये मृतास्ते पुनर्जन्म नाप्नुवंति महीतले
ज्येष्ठशुक्लदशम्यां तु गंगायां फलमादिशेत्
पुष्पकेन विमानेन प्रयातो दिवि मोदते
इष्टभोगसमापन्नो याति स्वर्गं न संशयः
गंधपुष्पादिनैवेद्यैर्मृतो रुद्रपुरं व्रजेत्
अंबालिकां च यः पश्येत्समाधिनियमेन च ।। 5.1.31.
स मुक्तः सर्वपापेभ्यः कंचुकेन फणी यथा
यत्र कूपोदकं पीत्वा सौभाग्यमतुलं लभेत्
शिवलोके वसेत्तावद्यावदिंद्राश्चतुर्दश
स गाणपत्यमाप्नोति यत्सुरैरपि दुर्लभम्
न याति नरकं मर्त्यः स्वर्गलोके महीयते
पूजितं ब्रह्मणा पूर्वं स्थविराख्यं विनायकम्
गंधैर्धूपैश्च नैवेद्यैर्भक्ष्यैर्भोज्यैः फलं शृणु
नवनद्याः समीपे तु पार्वतीं पूजयेद्बुधः
कामोदके नरः स्नात्वा दृष्ट्वा कामं रतिप्रियम्
प्रयागे तु नरः स्नात्वा प्रयागेशं तु पश्यति 5.1.31.
यस्य दर्शनमात्रेण सर्वरोगैर्विमुच्यते
स्थापनां ते प्रवक्ष्यामि नरादित्यस्य यादृशी
नरनारायणौ देवाववतीर्णौ धरातले
एवं तौ वर्तितौ लोके कांतौ वृद्धिं परां गतौ
कंसादीन्दानवान्सर्वान्निजघान रणे हि सः
कृतास्त्रेण तु वीरेण देवराजस्य दक्षिणा
निवातकवचा ह्युग्रा हिरण्यपुरवासिनः
अर्जुनेन प्रतिज्ञातो वधस्तेषां दुरात्मनाम्
निहत्य तांस्ततः पार्थः कृत्वा कर्म सुदुष्करम्
कृतकार्यं तदा शक्रस्त्वर्जुनं वाक्यमब्रवीत् 5.1.32.
मनसा कांक्षितं पार्थ वरं त्वं वरयोत्तमम्