विजये च नरः स्नात्वा आनंदेश्वरपूजनात् 5.1.31.
अथान्यं संप्रवक्ष्यामि कुशस्थल्यां विनिर्मितम्
चित्रकूटात्पुरा रामो मैथिल्या लक्ष्मणेन च
यत्र गत्वा न चाप्नोति वियोगं सह बांधवैः
अनेन वनवासेन मरणेन पितुः प्रभो
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा विप्रर्षभस्तदा
साधु पृष्टं त्वया वीर रघूणां वंशवर्धन
अवंतीविषये राम पुरी तस्मिन्कुशस्थली
देवः स वै सदा राजन्वांछितार्थफलप्रदः
तत्र गच्छंति ये विप्रा राजा चैव महावलः 5.1.31.
तीर्थानामपि तत्तीर्थं प्रविष्टोऽवंतिमंडले
तस्यां स्नात्वा ततो रामस्तर्पयामास पूर्वजान्
वाण्या ततोऽशरीरिण्या देवदेवेन भाषितम्
अत्र स्थानं मया दत्त मा विचारय राघव
अनुगृहीताः सौमित्रे देवदेवेन शंभुना
वाक्यं तल्लक्ष्मणः श्रुत्वा स्थापयामास शंकरम्
एहि लक्ष्मण शीघ्रं त्वं शिप्राया जलमानय
लक्ष्मणस्त्वब्रवीद्वाक्यं सीतया किं करिष्यसि
इयं च पुष्टा सुदृढा पीवरा च ममाग्रतः
श्रुत्वा रामो हि तद्वाक्यं लक्ष्मणेन प्रभाषितम् 5.1.31.
यदुक्तं लक्ष्मणेनाथ तच्च सीता चकार ह
नीत्वा विभावरीं तत्र गमनाय मनो दधे
सौमित्रिरब्रवीद्वाक्यं नाहं गन्ता कथंचन
नाहमग्रे वनं यामि न वायोध्यां कथं चन
कथं पूर्वमूयोध्याया निर्गतोऽसि मया सह
प्रमादः क्रियतां मह्यं नय मामपि राघव
लक्ष्मणस्त्वब्रवीद्राम नाहं गन्ता वनं पुनः
मा माऽनुव्रज सौमित्रे ह्येको यास्यामि काननम्
धनुः संगृह्य विमना उत्तस्थौ लक्ष्मणस्तदा 5.1.31.
निवर्तयस्व सौमित्रे समर्पय च मे धनुः